پيش‌بيني نگرش به روابط فرا زناشويي براساس ابعاد تاريك شخصيت و كيفيت دلبستگي در زنان متأهل

هدف: پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني نگرش نسبت به روابط فرا زناشويي بر اساس ابعاد تاريك شخصيت و كيفيت دل‌بستگي در زنان متأهل بود. روش: پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل زنان متأهل مراجعه‌كننده به مركز مشاوره رازي كرج در سال 1400 بود. تعداد 191 نفر از طريق روش نمونه گيري در دسترس به‌عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. جهت جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه نگرش روابط فرا زناشويي واتلي (2008)، مقياس سه‌گانه تاريك شخصيت جانسون و وبستر (2010)، پرسشنامه سبك دل‌بستگي بزرگسال كولينز و ريد (1996) استفاده شد. داده هاي اين پژوهش با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيري مورد تحليل قرار گرفتند.يافته‌ها: نتايج تحليل رگرسيون نشان دادند نمره كل مثلث تاريك شخصيت و بعد سايكوپات به صورت جداگانه مي‌توانند نگرش به روابط فرا زناشويي در زنان متأهل پيش‌بيني كنند. اما صفات ماكياولي و خودشيفتگي همچنين سبك‌هاي دل‌بستگي توان پيش‌بيني نگرش روابط فرا زناشويي در زنان متأهل را ندارد. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان گفت در افراد سايكوپات ميزان صداقت، خوشحالي و حس انسان‌دوستي كم است و رابطه زيادي با روابط يك‌شبه و انواع خيانت جنسي بدون ايجاد رابطه حسي و عاطفي مي‌باشد، افراد باصفت سايكوپاتي بيشتر راغب به ايجاد روابط كوتاه‌مدت هستند و به علت كمبود حس تعهد، خيانت در اين‌گونه افراد زياد است.