نقشه امنيت غذايي خانوارهاي مناطق شهري و روستايي استان خوزستان

سابقه و هدف: با توجه به اهميت و جايگاه تدوين نقشه امنيت غذايي در مؤسسه هاي معتبر بين المللي به منظور رصد هر چه بهتر شرايط تغذيه مناطق و كشورهاي گوناگون، در پژوهش پيش رو، به روزترين نقشه جامع امنيت غذايي خانوارهاي مناطق شهري و روستايي استان خوزستان ترسيم شد.مواد و روش‌ها: با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي، تعداد 3381 پرسشنامه از مناطق شهري (1909 پرسشنامه) و روستايي (1472 پرسشنامه) شهرستان هاي استان خوزستان به صورت مصاحبه چهره به چهره جمع آوري شد. براي ارزيابي سطح امنيت غذايي خانوار، از پرسشنامه استاندارد مقياس ارزيابي ناامني غذايي خانوار (HFIAS) استفاده شد. به منظور استخراج مقدار اقلام غذايي مصرفي در طول يكسال و تبديل آن به مقدار مصرف روزانه، از پرسشنامه استاندارد درآمد-مصرف خانوار استفاده شد. با استفاده از جدول محتواي غذايي، وضعيت دريافت غذايي خانوار محاسبه شد.يافته‌ها‌: نتايج پژوهش پيش‌رو نشان داد كه به دليل ميزان درآمد سرانه و نحوه توزيع آن عملاً جامعه‌اي دو قطبي در استان خوزستان وجود دارد. در يك طرف سوء‌تغذيه و در سوي ديگر بيش‌خواري نمايان است. نتايج نشان مي دهد كه 37% از خانوارهاي مناطق شهري استان خوزستان داراي امنيت غذايي بالا هستند و 63% دچار انواع ناامني غذايي مي باشند. شهرستان شوش با 62%  داراي بيشترين سطح امنيت غذايي در مناطق شهري است، همچنين 38% از خانوارهاي اين شهرستان دچار ناامني غذايي هستند. شهرستان‎هاي شادگان با 13%، ايذه 15% و بندر ماهشهر 18%، به ترتيب كمترين درصد خانوارهاي داراي امنيت غذايي را در مناطق روستايي استان خوزستان دارند.نتيجه گيري: پيشنهاد مي‌شود كه از نقشه‌هاي ترسيم شده به منظور بازنگري و تنظيم سياست‌هاي تأمين امنيت غذا و تغذيه خانوارهاي استان خوزستان، و همچنين دستيابي به يك الگوي راهبردي پايدار و نقشه راه به منظور سرمايه‎گذاري‎هاي هدفمند دولت و مسئولان استاني با لحاظ نمودن وضعيت جغرافيايي استفاده شود.