بررسي مروري تأثير ورزش بر موبيليزاسيون سلول هاي بنيادي خونساز

سابقه و هدف پيوند سلول‏هاي بنيادي خونساز يا HSCT، يك درمان اميدواركننده براي بيماري هماتولوژيك است. اگرچه مغز استخوان منبع اصلي HSCs مي‌باشد، اما بخش كوچكي از اين سلول‌ها در خون محيطي وجود دارد. موبيليزاسيون، فرآيند آزادسازي‏HSCها به خون محيطي است كه توسط چندين فاكتور فيزيولوژيكي و دارويي القا مي‏شود. فاكتور محرك كلوني گرانولوسيتي يا G-CSF، داروي برون‏زاد اصلي براي القاي موبيليزاسيون است. ورزش يك رويكرد غيرتهاجمي براي تحريك موبيليزاسيون مي‌باشد. مواد و روش‌ها در اين مقاله مروري، كليد واژه‌هاي پيوند سلول‌هاي بنيادي خونساز، موبيليزاسيون و ورزش را در پايگاه‌هاي اطلاعاتي معتبر از جمله Google Scholar، PubMed و Scopus جستجو كرديم. از بين 98 مقاله انتخاب شده، تعداد 81 مقاله معيارهاي لازم را داشتند و مورد بررسي قرار گرفتند. يافته‌ها ورزش در بيماران تحت HSCT ايمن و امكان‏پذير است و مي‏تواند باعث افزايش 4-2 برابري در مقدار HSCهاي خون محيطي شود. با اين حال، اين تاثير گذرا است و مدت كوتاهي پس از تمرين به حالت اوليه باز مي‏گردد. مطالعه‌ها نشان مي‏دهند كه موبيليزاسيون ناشي از ورزش وابسته به شدت است و ورزش با شدت بالاتر نسبت به شدت پايين‏تر به طور مؤثرتري باعث موبيليزاسيون مي‏شود. نتيجه گيري از آن جايي كه اثر ورزش در مقايسه با G-CSF گذرا و ناكافي است، نمي‏تواند به طور كامل جايگزين درمان با G-CSF در بالين شود. با اين حال، مي‏توان آن را همراه با G-CSF به عنوان يك درمان كمكي براي كمك به كاهش دفعات و مدت آفرزيس، كاهش دوز G-CSF و عوارض جانبي مرتبط با آن و جلوگيري از مداخلات دارويي اضافي استفاده كرد.