نقشه راه پيشنهادي براي تلفيق Digital Twin و NSDI در راستاي پيشبرد نيازهاي مكاني آمايش سرزمين و توسعه پايدار در ايران - مورد مطالعاتي: SDI ملي ايران

بي شك انگيزه ي اصلي تمام برنامه ريزي ها رسيدن به توسعه پايدار، تعادل منطقه اي، توزيع مناسب فعاليت ها و استفاده حداكثر از قابليت هاي محيطي در فرايند توسعه مناطق مي باشد. مهمترين ابزار برنامه ريزي در توسعه پايدار و آمايش سرزمين، اطلاعات مكاني است و مديريت اطلاعات مكاني از درگاه زيرساخت ملي اطلاعات مكاني و با بهره گيري از فناوري هاي پيشرفته، به بالاترين سطح بهره وري خواهد رسيد. اقدام در جهت به روز رساني روش ها، ابزارها و قالب هاي مديريت اطلاعات مكاني، رسالت مهمي بنظر مي رسد. بگونه اي كه مديران در فرآيند تصميم سازي، بتوانند از اطلاعات مكاني بهره برده و در مسير پيشبرد اهداف توسعه پايدار، قدم بردارند. اين پژوهش بر پايه مطالعه روش ها و فناوري هاي روز در مديريت جامع اطلاعات مكاني سه حوزه پيشرو جهان شامل ايالات متحده آمريكا- استراليا و اتحاديه اروپا بنا شده است. زمينه هاي مطالعاتي شامل رويكرد سياسي و اقتصادي حاكميت- فناوري هاي نوين- معماري و ساختار و نهايتاً قوانين و محدوديت ها مي باشد. هدف اين تحقيق، تهيه نقشه راه برازش وضعيت موجود در مديريت اطلاعات مكاني كشور با وضعيت مطلوب و دستيابي به توسعه مكان محور از سريع ترين مسير ممكن است. نتايج اين تحقيق نشان مي دهند كه بازطراحي سيستم زيرساخت اطلاعات مكاني كشور با رويكرد تكاملي، نيازمند سرمايه گذاري و تلاش جدي كليه دست اندركاران اين حوزه مي باشد و با تهيه نقشه راه عملياتي و حركت زمان بندي شده در اين راستا و همچنين، بومي سازي دستورالعمل هاي موجود، مي توان به فناوري هاي روز و معماري بهينه دست يافت واز نتايج آن كه تحقق توسعه پايدار و عدالت منطقه اي و بازگشت چندين برابر سرمايه است، بهره مند شد.