ارزيابي كيفيت آب زيرزميني قابل شرب روستايي با استفاده از تحليل‌هاي زمين آمار و سامانه اطلاعات جغرافيايي - مطالعه موردي: شهرستان اردبيل

بررسي‌هاي كيفي آب با توجه به پيشرفت‌هاي اخير گسترش پيدا كرده و مسائل مربوط به آلودگي آب‌هاي سطحي و زيرزميني را نيز شامل مي‌شود. در حال حاضر تغيير دائمي كيفيت آب‏ زيرزميني به خصوص در زمينه شرب و شور شدن منابع آب خطري جدّي در راه توسعه روستاهاي كشور محسوب مي شود. متأسفانه بسياري از مردم به‌دليل قابل رؤيت نبودن آب‏هاي زيرزميني، در مورد اهميت آن‌ها و آثار زيان‌بار آلودگي محيط بر منابع آب زيرزميني آگاهي كافي ندارند. در اين پژوهش كيفيت آب زيرزميني قابل شرب روستايي بخش مركزي شهرستان اردبيل با استفاده از مدل‌هاي تصميم‌گيري چندمعياري و آمار فضايي در محيط سامانه اطلاعات جغرافيايي بررسي شده است. كيفيت منابع آب زيرزميني شهرستان اردبيل از لحاظ شرب با استفاده از پارامترهاي EC، pH، SO4-،Cl- ،Na ، TH و TDS مورد بررسي قرار گرفت كه در نهايت با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي اقدام به توليد نقشه موضوعي كيفيت آب زيرزميني شد. در اين تحقيق از روش درون‌يابي كريجينگ براي به‌دست آوردن توزيع فضايي پارامترها و روش وزن‌دهي جمعي ساده براي وزن‌دهي و رتبه‌بندي لايه‌ها استفاده‌ شده است. در نهايت با توجه به نقشه نهايي كيفيت، مي‌توان اظهار داشت كه تقريباً 36 درصد معادل 88 كيلومترمربع آب زيرزميني بخش مركزي شهرستان اردبيل از لحاظ شرب در حد مطلوب واقع‌شده كه در قسمت جنوبي نقشه كلي قرار گرفته است. كيفيت پايين نيز مربوط به قسمت شمالي و شمال شرقي مي‌شود كه معادل 46 درصد منطقه يا 112 كيلومترمربع است. همچنين بين تراكم جمعيت و تراكم چاه‌هاي عميق و نيمه‌عميق موجود در سطح شهرستان و افت كيفيت رابطه مستقيمي وجود دارد.