بهره گيري از رويكرد تلفيقي GIS و روش ANP- DEMATEL در جهت رتبه بندي عوامل مؤثر بر مكان‌يابي بهينه فضاي سبز شهري - مطالعه موردي؛ شهر مسجدسليمان

شهرنشيني پديده‌اي در حال پيشرفت است و تحليل مكان مناسب و نحوه توزيع جغرافيايي فضاي سبز شهري در توسعه و آينده شهر نقش بسزايي دارد. اگرچه درگذشته فضاهاي سبز، بيشتر در جنبه‌هاي زيباسازي و ظاهرسازي سيماي نواحي شهرهاي تجلي مي‌يافت، امروزه به دلايل متعددي، به‌مثابه شش تنفسي شهرها مورد توجه قرار گرفته است. هدف مقاله حاضر، بهره گيري از رويكرد تلفيقي GIS و روش ANP- DEMATEL به منظور رتبه بندي عوامل موثر بر مكان‌يابي بهينه فضاي سبز شهري (مطالعه موردي؛ شهر مسجدسليمان) است. پژوهش حاضر از نوع كاربردي و با رويكرد تحليلي- توصيفي است. به‌منظور گردآوري داده ها، منابع معتبر داخلي و خارجي مرتبط با موضوع مورد مطالعه بررسي و در برخي موارد مطالعات ميداني و مراجعه به سازمان‌هاي مرتبط انجام شد. در اين پژوهش از تكنيك تلفيقيANP-DEMATEL استفاده شده و وزن معيارها موردمحاسبه ‌قرلر گرفته و در ادامه، لايه‌هاي هركدام از اين وزن‌ها وارد نرم‌افزار Arc GIS شده است. براساس نتايج پژوهش حاضر 14 معيار بر مكان‌يابي بهينه فضاي سبز شهري در شهر مسجدسليمان دخيل هستند كه اين معيارها با اوزان آنها به ترتيب از كم به زياد عبارتند از: نزديكي به مراكز مسكوني (0.09263 و رتبه 1)، نزديكي به مراكز آموزشي (0.07428 و رتبه 2)، نزديكي به مراكز فرهنگي (0.07268 و رتبه 3)، ميزان تراكم جمعيت (0.07154 و رتبه 4)، نزديكي به راه‌هاي ارتباطي (0.07092 و رتبه 5)، نزديكي به مراكز مذهبي (0.06979 و رتبه 6)، نزديكي به فضاهاي سبز موجود (0.06967 و رتبه 7)، نزديكي به مراكز درماني (0.06934 و رتبه 8)، نزديكي به مراكز تجاري (0.06923 و رتبه 9)، نزديكي به تأسيسات و تجهيزات شهري (0.06902 و رتبه 10)، نزديكي به مراكز نظامي (0.06874 و رتبه 11)، نزديكي به مراكز اداري (0.06761 و رتبه 12)، نزديكي به مراكز صنعتي (0.06729 و رتبه 13) و نزديكي به زمين‌هاي خالي و باير (0.06726 و رتبه 14).