تأثير مداخله مبتني بر شبكه اجتماعي مجازي بر اضطراب و خودكارآمدي مادران در بخش مراقبت ويژه كودكان

زمينه و هدف بستري كودك در بخش مراقبت ويژه كودكان پيامدهاي مختلف جسمي، رواني و اجتماعي، افزايش استرس و كاهش خودكارآمدي را براي والدين درپي دارد. حمايت از خودكارآمدي والدين گامي براي اطمينان از اجراي موفقيت آميز برنامه هاي مراقبتي در شرايط دشوار است. بنابراين ارائه مداخلات مناسب به منظور كاهش اضطراب و استرس و ارتقاي خودكارآمدي والدين ضروري است. اگرچه آموزش و مراقبت مبتني بر شبكه اجتماعي مجازي در حيطه سلامت در بيماران متعددي مورد استفاده قرار گرفته است، اما مطالعات درمورد استفاده از اين فناوري در مراقبين و به ويژه در بخش مراقبت ويژه كودكان محدود است. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير مداخله آموزش مجازي مبتني بر شبكه اجتماعي مجازي بر اضطراب و خودكارآمدي مادران داراي كودك بستري در بخش مراقبت ويژه كودكان انجام شد. روش بررسي در اين مطالعه نيمه آزمايشي، 60 نفر از مادران داراي كودك بستري در بخش مراقبت ويژه كودكان شهركرد در دو گروه مداخله آموزش مبتني بر شبكه اجتماعي مجازي و كنترل وارد مطالعه شدند. نمونه گيري به روش دردسترس و در بازه زماني ارديبهشت تا شهريور سال 1401 انجام شد. گروه آزمايش طي 4 روز و هر روز 1 جلسه 60 دقيقه اي توسط پژوهشگر تحت آموزش مجازي (پرسش و پاسخ، ارائه محتوي) قرار گرفتند. داده ها توسط پرسش نامه اضطراب استاندارد اشپيلبرگر و ابزار خودكارآمدي عمومي شوارتزر و جروسلم جمع آوري و با استفاده از آزمون هاي آماري توصيفي و تحليلي تجزيه وتحليل شدند. يافته ها ميانگين نمره خودكارآمدي مادران گروه آزمايش به طور معناداري نسبت به قبل از مداخله افزايش يافت (به ترتيب قبل 4/01±19/60و بعد 5/13±21/87، P 0/001)، اما در گروه كنترل تفاوت معناداري مشاهده نشد (به ترتيب قبل 4/23±18/53 و بعد 5/40±19/30، P=0/393). در گروه آزمايش ميانگين نمره اضطراب مادران به طور معناداري نسبت به قبل از مداخله كاهش يافت (به ترتيب قبل 5/52±47/33 و بعد 5/27±43/63، P=0/001)، اما در گروه كنترل تفاوت معناداري مشاهده نشد (به ترتيب قبل 6/88±48/30 و بعد 9/02±46/43، P=0/131). ميانگين نمره اضطراب آشكار مادران قبل از مداخله، بعد از مداخله و همچنين تغييرات قبل و بعد از مداخله در دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري نداشته است (P 0/05). نتيجه گيري پرستاران به عنوان عضو مهم تيم سلامت و باتوجه به نقش كليدي آنان در ارتقاي سلامت والدين مي توانند با استفاده از اقدامات ديگري علاوه بر آموزش مجازي به كاهش اضطراب و افزايش خودكارآمدي والدين كمك كنند كه در اين زمينه نياز به تحقيقات بيشتر است.