تبيين راهبردهاي توسعه درس‌‌پژوهي در برنامه‌ريزي استراتژيك

يكي از موضوعات مهمي كه امروزه در حوزه به‌سازي آموزش مدارس مورد توجه محافل علمي و اجرايي قرار گرفته است، موضوع درس‌پژوهي مي‌باشد. اين پژوهش در راستاي اهميت اين موضوع در نظام آموزش و پرورش كشور، درصدد است تا با بهره‌گيري از مفاهيم برنامه‌ريزي راهبردي به ارزيابي درس‌پژوهي در مدارس پرداخته و راهبردهاي توسعه درس‌پژوهي را تبيين نمايد. روش تحقيق اين پژوهش روش آميخته است. جامعه آماري آن نيز كليه خبرگان برنامه درس‌پژوهي مدارس استان قم بود. در تحليل يافته‌ها از  ماتريس ارزيابي عوامل داخلي، ماتريس ارزيابي عوامل خارجي، تكنيك SWOT، تكنيك QSPM و ماتريس داخلي - خارجي (IE) استفاده شد. امتياز 2.549 در ماتريس ارزيابي عوامل داخلي و نيز امتياز ۵۸۹/۲ در ماتريس ارزيابي عوامل خارجي بيانگر آن است كه گرچه وضعيت درس‌پژوهي تا حدي بهتر از متوسط بوده، و‌ليكن هنوز نقاط ضعف و تهديدها مي‌تواند مانعي سر راه توسعه درس‌پژوهي در نظام آموزش و پرورش باشد. پس از اجراي فنون مذكور، يازده راهبرد شناسايي شد كه با استفاده از ماتريس QSPM مورد اولويت‌بندي قرار گرفت. براي تعيين اولويت‌بندي كلان راهبردهاي درس‌پژوهي نيز از ماتريس داخلي- خارجي استفاده شد. نتايج، حاكي از آن بود كه گرچه راهبردهاي تهاجمي  اهميت بالايي دارند ولي با توجه به جايگاه راهبردي در ميانه ماتريس، لازم است همه چهارگونه كلان راهبردهاي درس‌پژوهي مورد تاكيد قرار گيرند. در نهايت بايد گفت كه برنامه درس‌پژوهي در ايران با چالش‌هاي متعددي روبرو است كه كاربست راهبردهاي ارائه شده مي‌تواند گام مؤثري باشد.