تأثير آموزش توانمندسازي روان‌شناختي بر ابراز وجود پرستاران بخش مراقبتهاي ويژه نوزادان

مقدمه: توانايي ابراز وجود در پرستاران بخش هاي مراقبت هاي ويژه به دليل ارائه مراقبت هاي پيچيده و بحراني به بيماران از اهميت ويژه اي برخوردار است و در بهبود كيفيت مراقبتهاي ارائه شده توسط پرستاران تاثير دارد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير آموزش توانمند سازي روانشناختي بر ابراز وجود پرستاران بخش مراقبتهاي‌ ويژه نوزادان انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه نيمه تجربي، 27 نفر از پرستاران بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان بيمارستان شهيد صدوقي يزد در سال 1401 به صورت سرشماري انتخاب و در كارگاه آموزشي توانمند سازي روان شناختي طي چهار جلسه ي يك ساعته به صورت مجازي شركت كردند. مداخله توسط پنج روانشناس با تجربه طراحي و با همراهي پژوهشگر و يك روانشناس اجرا شد.  داده ها با استفاده از پرسشنامه جمعيت شناختي و پرسشنامه ي ابراز وجود گمبريل و ريچي، قبل و دو هفته بعد از آموزش توانمندسازي روانشناختي جمع آوري شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 و آزمون آماري تي زوجي و كاي اسكوار مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته ها: پس از آموزش، ميانگين  ابراز وجود از 36.13±117.93 به 36.31±149.44 به طور معني دار افزايش يافت(0.001=P) كه نشان دهنده تاثير آموزش توانمندسازي روانشناختي بر ميزان ابراز وجود پرستاران بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان بود.نتيجه‌گيري: پس از آموزش توانمندسازي روانشناختي، ابراز وجود پرستاران شاغل در بخش مراقبت ويژه نوزادان به طور معني داري افزايش يافته و براي بهبود كيفيت مراقبتهاي ارائه شده به نوزادان و خانواده هاي آنها لازم است پرستاران با كسب توانمندي روانشناختي، ابراز وجود خود را ارتقا دهند. اين پژوهش حاصل از پايان نامه دانشجوي كارشناسي ارشد در رشته پرستاري مراقبت هاي ويژه نوزادان مي باشد.