بررسي رفتار خودمراقبتي و عوامل مؤثر بر آن در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 در شهر زاهدان

مقدمه و هدف: ديابت يكي از معضلات بهداشت عمومي در دنيا است. مهم‌ترين ركن كنترل ديابت و عوارض حاصل از آن رفتارهاي خودمراقبتي است؛ لذا، پژوهش حاضر با هدف بررسي رفتار خودمراقبتي و عوامل مؤثر بر آن در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 شهر زاهدان طراحي و انجام شد.روش كار: در اين مطالعه ي مقطعي از نوع توصيفي و تحليلي، 308 نفر از بيماران ديابتي كه بين سال‌هاي 1394 تا 1400 در سامانه‌ي سيب ثبت شده بودند، به‌روش خوشه‌اي چندمرحله‌اي، انتخاب و وارد مطالعه شدند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات  پرسش‌نامه‌ي رفتار خودمراقبتي بود و اطلاعات دموگرافيك از پرونده‌ي الكترونيك (سامانه‌ي سيب) دريافت شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ورژن 16 تجزيه‌وتحليل شدند. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي (ميانگين، انحراف معيار، درصد فراواني) و آزمون‌هاي تحليلي من‌ويتني و كروسكال‌واليس تحليل شدند.يافته‌ها: ميانگين نمره‌ي خودمراقبتي بيماران 48.07 و وضعيت خودمراقبتي در آن‌ها متوسط بود. نتايج نشان داد كه بين نمره‌ي رفتار خودمراقبتي و سن، وضعيت شغلي، سطح تحصيلات، وضعيت تأهل، وضعيت اقتصادي، مصرف سيگار، سابقه‌ي بستري و عوارض بيماري ارتباط معني‌داري وجود دارد (0.05 P).نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي مطالعه ي حاضر، وضعيت خودمراقبتي بيماران در سطح متوسط است؛ لذا، براي ارتقاي رفتار خودمراقبتي، سياست‌گذاران سلامت بايستي با توجه به نيازهاي جامعه، برنامه اي مناسب تدوين كنند و آموزشگران سلامت با توجه به عوامل مؤثر بر خودمراقبتي، مداخلات آموزشي لازم را انجام دهند.