تأثير آموزش خودشفقت ورزي بر عزت نفس و رفتارهاي پرخطر نوجوانان

مقدمه و هدف: خودشفقت‌ورزي مفهومي روان‌شناختي است كه به معناي توانايي درك درد، رنج و احساسات ديگران و نشان دادن همدردي و همراهي با آن‌ها است. بنابراين، اين مطالعه با هدف بررسي تأثير آموزش خودشفقت‌ورزي بر عزت‌نفس و رفتارهاي پرخطر نوجوانان انجام شد.روش كار: اين پژوهش مطالعه‌اي تجربي با دو گروه آزمون و كنترل بود كه قبل و بعد از مداخله، بررسي شدند. جامعه‌ي اين پژوهش تمام نوجوانان مدارس متوسطه‌ي اول شهرستان مينودشت در سال 1402-1401 بودند كه به‌صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. حجم نمونه‌ي اين پژوهش برابر با 50 نفر(52 نفر گروه آزمون و 52 نفر گروه كنترل) محاسبه شد. ابزارهاي استفاده‌شده در اين پژوهش شامل پرسش‌نامه‌ي مشخصات دموگرافيك، پرسش‌نامه‌ي عزت‌نفس كوپر اسميت و پرسش‌نامه‌ي رفتارهاي پرخطر بود. سه ماه پس از پايان مداخله، از هر دو گروه، پس‌آزمون گرفته شد. اطلاعات وارد نرم‌افزار آماري SPSS-22 شد. داده‌ها با آزمون‌هاي كاي دو، تي مستقل و آنكوا تجزيه‌وتحليل شدند.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميانگين سن افراد در گروه كنترل و آزمون 0/84 ± 14/04 بود. آزمون تي مستقل قبل از مداخله، بين دو گروه آزمون و كنترل در برخي ابعاد، مثل گرايش به رانندگي خطرناك و رابطه با جنس مخالف، اختلاف معني‌داري نشان نداد (0/05 P). آزمون تي مستقل بعد از مداخله، بين دو گروه آزمون و كنترل در تمامي حيطه‌هاي مقياس خطرپذيري نوجوانان (IARS) و همچنين، نمره‌ي كل (IARS)، اختلاف معني‌داري نشان داد (0/05 P). آزمون تي مستقل قبل از مداخله، بين دو گروه آزمون و كنترل در هيچ‌يك از مقياس‌هاي عزت‌نفس كوپر اسميت (SEI) و همچنين، نمره‌ي كل (SEI) اختلاف معني‌داري نشان نداد (0/05 P)، درحالي‌كه آزمون تي مستقل بعد از مداخله، بين دو گروه آزمون و كنترل در تمامي مقياس‌هاي عزت‌نفس كوپر اسميت (SEI) و همچنين، نمره‌ي كل (SEI)، اختلاف معني‌دار شديدي نشان داد (0/05 P).نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه ممكن است آموزش خودشفقت‌ورزي به افزايش عزت‌نفس نوجوانان و كاهش رفتارهاي پرخطر نوجوانان منجر شود. پيشنهاد مي‌شود از روش مداخله‌اي اين مقاله در روند كاهش رفتارهاي پرخطر نوجوانان استفاده شود.