تحليل خطاهاي مترجمان نوآموز در ترجمۀ احاديث و روايات بر مبناي الگوي كريستين نورد

اين مطالعه با تمركز بر ترجمه هاي گروهي از دانشجويانِ رشتۀ مترجمي زبان عربي، به تحليل خطاهاي پُربسامدِ ايشان در ترجمۀ احاديث و روايات پرداخته و كوشيده خطاهاي ايشان را دسته بندي كرده، دلايل وقوع هر نوع خطا را شناسايي نمايد و نحوۀ اصلاحشان را روشن سازد. روش مطالعه، تحليلي- توصيفي و برمبناي الگويي است كه كريستين نورد براي طبقه بنديِ خطاهاي ترجمه ارائه كرده و ضمن آن خطاهاي مترجمانِ نوآموز را در چهار نوع خطاي «منظورشناختي، فرهنگي، زبان شناختي و مختصّ نوع متن» دسته بندي كرده است. بر مبناي اين الگو خطاهاي ترجمه آموزان در اين مطالعه به ترتيب بسامدِ وقوع عبارت اند از: منظورشناختي (98.3 %)، مختصّ نوع متن (94.3 %)، زبان شناختي (72.5 %) و فرهنگي (55 %). به همين ترتيب، دليل خطاهاي ايشان در هر نوع، ضعف در اين محورهاست: «بازسازيِ روابط منطقي ميان جمله ها در ترجمه»، «انتقال معناي عناصر مختصّ به گفتمان روايات و احاديث»، «فهم ساخت زبانيِ جمله ها و انتقال معناي دقيق آن ها» و «انتقال دلالت هاي تعابير فرهنگي و عناصر فرهنگ محور». اصلاح اين خطاها در تدريس، منوط به استفاده از مجموعه اي نظام مند از روايات و احاديث است كه براساس انواع خطاها دسته بندي شده باشند تا بتوان در هر دسته با تمرين نمونه هاي متنوع، مهارت ترجمه آموزان را در حل چالش‌هاي ترجمۀ اين متون به طور منظم ارتقاء داد.