تلفيق تحليل شبكه‌هاي اجتماعي و تصميم‌گيري چندمعياره براي رتبه‌بندي رويكردهاي مديريت بحران سيلاب

سيل ازجمله بلاياي طبيعي است كه در صورت رخداد مي‌تواند خسارات گسترده جاني و مالي به جوامع تحميل نمايد. اين در حالي است كه نگرش‌هاي جاري و حاكم بر مديريت بحران عمدتاً بر مديريت ريسك مبتني بر رويكرد مقاومتي توجه دارند و حال‌آنكه رويكرد سازگار با در نظر گرفتن عدم قطعيت‌ها و مبتني بر تاب‌آوري مي‌تواند نقش بسيار مؤثري بر ميزان تاب‌آوري سكونتگاه‌هاي انساني در برابر اين مخاطره بحران‌زا داشته باشد. ضروري است با تلفيق اين دو رويكرد، عدم قطعيت پارامترهاي وقوع سيلاب از طريق چارچوب‌هاي تصميم‌گيري مديريت شود و استفاده از ابزارهاي تصميم‌گيري چندمعياره است كه مي‌تواند ديدگاه‌ها، اهداف، گزينه‌هاي عملي و معيارهاي ارزيابي ذي‌نفعان را در نظر بگيرد. بر اين اساس در گفتگوهاي گروهي متمركز، مجموعه فعاليت‌هاي مدنظر مديريت بحران سيلاب بر اساس تلفيق دو رويكرد استخراج و به سه دسته قبل، حين و پس از وقوع سيلاب تقسيم شدند. سپس وزن اين گزينه‌ها با استفاده از تلفيق رويكرد تحليل شبكه اجتاعي و تصميم‌گيري چندمعياره محاسبه و اقدامات با اولويت‌هاي اول تا سوم در هر سه دسته ارائه شدند و موردبررسي قرار گرفتند. نتايج نشان داد رويكرد سازگار با محيط‌زيست (مبتني بر تاب‌آوري) در مديريت و كاهش خطرات سيلاب در عمده موارد موردتوجه كارشناسان قرارگرفته است كه نشانگر حركت متخصصين از اتكاي صرف به رويكرد مقاومتي و سازه‌اي به سمت رويكرد سازگار براي در نظر گرفتن عدم قطعيت‌ها خصوصاً اثرات تغيير اقليم است.