تاثير دي‌كلرواستات به عنوان مهاركننده گليكوليز روي القاي آپوپتوز و تغيير بيان ژن و miRNA هاي مربوط به آن در سلول‌هاي سرطاني پستان MDA-MB-231

سرطان پستان شايع ترين سرطان و از مهم‌ترين دلايل مرگ و مير براي زنان در سراسر جهان است. نوع سه‌گانه منفي، تهاجمي‌ترين نوع سرطان پستان بوده و شيمي‌درماني تنها گزينه درماني براي آن است. سلول‌هاي سرطاني حتي درصورت برخورداري كافي از اكسيژن مسير گليكوليز را انتخاب مي‌كنند و فعاليت اين مسير نقش مهمي در ايجاد سرطان ايفا مي‌كند. درنتيجه هدف قرار دادن گليكوليز مي‌تواند استراتژي موثري براي از بين بردن سلول‌هاي سرطاني باشد. در مطالعه حاضر اثر مهاركننده گليكوليز به نام دي‌كلرواستات (DCA) روي القاي آپوپتوز در سلول‌هاي سرطان پستان سه‌گانه منفي به نام MDA-MB-231 سنجيده شده و بيان ژن‌هاي ضدآپوپتوزي و miRNAهاي انكوژن نيز بررسي شده است. نتايج آزمون MTT نشان داد كه اين دارو به صورت وابسته به غلظت موجب كاهش بقاي سلولي مي‌شود به‌طوري‌كه غلظت 50 ميلي‌مولار از اين دارو بقاي سلولي را تا %50 كاهش مي‌دهد. نتايج آزمون انكسين/PI نشان داد كه تيمار سلول‌ها با DCA موجب افزايش %32 سلول‌هاي آپوپتوزي نسبت به گروه كنترل مي‌شود. نتايج آزمون چرخه سلولي نيز افزايش دوبرابري سلول‌ها در مرحله Sub-G1 در گروه تيمار نسبت به گروه كنترل را نشان داد. درنهايت كاهش بيان ژن‌هاي ضدآپوپتوزي Bcl2l1 و Mcl1 و همچنين كاهش بيان miR21 و miR27a به عنوان microRNAهاي مهاركننده آپوپتوز در اثر تيمار با DCA مشاهده شد. نتايج ما نشان داد كه DCA به عنوان مهاركننده گليكوليز باعث كاهش تكثير و القاي آپوپتوز در سلول‌هاي سرطان پستان سه گانه منفي مي‌شود كه القاي آپوپتوز از طريق كاهش بيان ژن‌هاي بقاي سلولي و miRNAهاي انكوژن صورت مي‌گيرد.