بررسي نتايج كوتاه مدت و بلند مدت مرتبط با مرگ وميردر شكستگي هاي ناحيه هيپ افراد بالاي 65 سال

ﻫﺪف: ﻫﺪف اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯿﺰان اﺛﺮﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﭘﯿﺶآﮔﻬﯽ ﺑﯿﻤﺎران ﻣﺴﻦ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﻧﺎﺣﯿﮥ ﻫﯿﭗ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ دﻗﯿﻖﺗﺮ از ﭘﯿﺶآﮔﻬﯽ، اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻮع درﻣﺎن ﺟﺮاﺣﯽ ﯾﺎ ﻏﯿﺮﺟﺮاﺣﯽ ﺑﺮاي ﭘﺰﺷﮏ و ﺑﯿﻤﺎر راﺣﺖﺗﺮ ﺷﻮد. روش اﺟﺮا و ﻣﻮاد ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده: اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﮥ اﭘﯿﺪﻣﯿﻮﻟﻮژﯾﮏ ﺑﺮ روي ﺑﯿﻤﺎران ﺑﺎ ﺳﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ از 65 ﺳﺎل ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﻧﺎﺣﯿﮥ ﻫﯿﭗ در ﻃﯽ ﯾﮏ ﺳﺎل ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮده اﻧﺪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺷﺎﻣﻞ ﺟﻨﺲ، ﺳﻦ ﺑﯿﻤﺎر، ﺑﯿﻤﺎريﻫﺎي ﻫﻤﺰﻣﺎن، زﻣﺎن ﺳﭙﺮي ﺷﺪه از ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﺗﺎ ﺟﺮاﺣﯽ و ﻧﻮع ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ ﺑﻮد. در ﻣﻮرد ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي واﺑﺴﺘﻪ، اﻣﺘﯿﺎز ﺑﺎرﺗﻞ، ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ ﺑﻌﺪ از ﻋﻤﻞ و ﻧﻮع روش درﻣﺎن ارزﯾﺎﺑﯽ ﺷﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: 163 ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﺳﻦ ﻣﺘﻮﺳﻂ 78/7±7/7 ﺳﺎل و ﺑﺎزه‌ ﺳﻨﯽ 65 ﺗﺎ 97 ﺳﺎل وارد اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ. اﯾﻦ ﮔﺮوه ﺷﺎﻣﻞ 91 زن 55.8 % و 72 ﻣﺮد 44.2% ﺑﻮد. ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﻤﺎران در ﺑﺎزه‌ ﺳﻨﯽ 76 ﺗﺎ 85 ﺳﺎل 48% ﻗﺮار داﺷﺖ. ﺗﻌﺪاد ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ در ﺑﯿﻤﺎراﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﯽ ﻗﺮار ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ در ﻣﺎه ﻧﺨﺴﺖ ﭘﺲ از ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ، در ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﮔﺮدن ﻓﻤﻮر 3ﻧﻔﺮ 11.5% و در ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ اﯾﻨﺘﺮﺗﺮوﮐﺎﻧﺘﺮﯾﮏ ﻧﯿﺰ 3 ﻧﻔﺮ 11/5 ﺑﻮد. ﺗﻌﺪاد ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ ﭘﺲ از 11 ﻣﺎه ﭘﯽﮔﯿﺮي، در ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﮔﺮدن ﻓﻤﻮر ﯾﮏ ﻧﻔﺮ 3%/8 و در ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ اﯾﻨﺘﺮﺗﺮوﮐﺎﻧﺘﺮﯾﮏ 3 ﻧﻔﺮ 11.5% ﺑﻮد. ﺗﻌﺪاد ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ در ﺑﯿﻤﺎراﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺤﺖ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ در ﻣﺎه ﻧﺨﺴﺖ ﭘﺲ از ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ، در ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﮔﺮدن ﻓﻤﻮر 7 ﻧﻔﺮ 1.5% و در ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ اﯾﻨﺘﺮﺗﺮوﮐﺎﻧﺘﺮﯾﮏ 10 ﻧﻔﺮ 7.3% ﺑﻮد. ﺗﻌﺪاد ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ ﭘﺲ از 11 ﻣﺎه ﭘﯽﮔﯿﺮي، در ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﮔﺮدن ﻓﻤﻮر 4 ﻧﻔﺮ 9.2% و در ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ اﯾﻨﺘﺮﺗﺮوﮐﺎﻧﺘﺮﯾﮏ 12 ﻧﻔﺮ 8.8% ﺑﻮد. ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮي: در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ، ﻣﯿﺰان ﻣﻮرﺗﺎﻟﯿﺘﯽ ﺑﺮاي ﻫﺮ دو ﻧﻮع ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ درﻣﻘﺎﯾﺴﻪ دوﻧﻮع ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﺑﺎﻫﻢ در ﻃﯽ ﻣﺎه اول ﭘﺲ از اﯾﺠﺎد ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ در ﺑﯿﻦ ﺑﯿﻤﺎران ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ 11 ﻣﺎه ﺑﻌﺪ از آن از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎدار ﻧﺪاﺷﺖ. در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺳﻦ ﺑﯿﻤﺎران ﯾﮏ ﻓﺎﮐﺘﻮر ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪه‌ ﻣﻬﻢ ﻣﯿﺰان ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي ﮐﻪ ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﻦ، ﻣﯿﺰان ﻣﻮرﺗﺎﻟﯿﺘﯽ ﻧﯿﺰ اﻓﺰاﯾﺶ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﺮد، وﻟﯽ ﻧﻮع ﺟﻨﺴﯿﺖ در اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ ﻣﺆﺛﺮ ﻧﺒﻮد. در ﺑﯿﻤﺎراﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ زﻣﺎن ﺳﭙﺮي ﺷﺪه ﺑﯿﻦ اﯾﺠﺎد ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﺗﺎ اﻧﺠﺎم ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﯽ در ﺑﯿﻤﺎراﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﻮت ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﯽ ﺗﺎ ﯾﮏ ﺳﺎل زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداري ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﻮع ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ ﺑﻪ ﮐﺎر رﻓﺘﻪ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداري در ﻣﯿﺰان ﻣﻮرﺗﺎﻟﯿﺘﯽ ﯾﮏﻣﺎﻫﻪ و ﯾﮏﺳﺎﻟﻪ ﺑﯿﻤﺎران ﺟﺮاﺣﯽ ﺷﺪه اﯾﺠﺎد ﻧﮑﺮد. ﺑﺮرﺳﯽ اﻣﺘﯿﺎز ﺑﺎرﺗﻞ در ﺑﯿﻤﺎران ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﮐﺎﻫﺶ اﻣﺘﯿﺎز ﺑﺎرﺗﻞ ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯿﺰان ﻣﻮرﺗﺎﻟﯿﺘﯽ در ﺑﯿﻤﺎران ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ ﻫﯿﭗ ﻫﻤﺮاه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﻫﻤﯿﺖ روشﻫﺎي ﺑﻬﻨﺮ ﺗﺜﺒﯿﺖ ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ، راهاﻧﺪازي و ﺑﺎزﺗﻮاﻧﯽ زودﺗﺮ ﺑﯿﻤﺎر اﺳﺖ.