تاثير رژيم‌هاي توسعه مالي بر انتشار CO2 در ايران: رهيافت ماركوف‌سوئيچينگ

مقدمه و هدف: در چند سال اخير توسعه مالي و اثرات آن بر محيط زيست بيش از پيش مورد توجه قرار گرفته است. در واقع توسعه مالي با تاثير مستقيم بر رشد اقتصادي و مصرف انرژي، انتشار آلاينده هاي زيست محيطي را تحت تاثير قرار مي دهد. از سوي ديگر، بازارهاي مالي توسعه يافته و سيستم بانكي كارآمد بهره وري را ارتقا داده و باعث كاهش آلاينده هاي زيست محيطي مي شود. بنابراين مقاله حاضر به بررسي تاثير توسعه مالي بر انتشار دي اكسيد كربن در ايران تحت شرايط رژيمي در طول دوره 1350 تا 1397 پرداخت.  مواد و روش: در تحقيق حاضر به منظور بررسي تاثير توسعه مالي بر انتشار دي اكسيد كربن در ايران، تحت شرايط رژيمي از روش ماركوف- سوئيچينگ خودرگرسيون تصحيح خطاي برداري استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه توسعه مالي تحت شرايط دو رژيمي، انتشار دي اكسيد كربن را تحت تاثير قرار مي دهد. بدين معني كه در رژيم صفر تاثير مثبت و معنادار بر انتشار دي اكسيد كربن دارد. در حالي كه در رژيم يك، توسعه مالي تاثير منفي و معنادار بر انتشار دي اكسيد كربن  دارد. بنابراين؛ انتشار دي اكسيد كربن در ايران تحت تاثير رژيم هاي توسعه مالي قرار دارد. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج توسعه مالي در رژيم هاي مختلف اثرات متفاوتي بر انتشار دي اكسيد كربن دارد، لذا مناسب است در شرايطي كه توسعه مالي منجر به كاهش انتشار دي اكسيد كربن مي شود، توسعه مالي را تقويت كنند تا هم رشد و توسعه اقتصادي محقق شود و هم حفاظت از محيط زيست نيز اتفاق بيفتد.