بررسي تأثير تفكرات نيهيليستي بر شكل‌گيري پليدشهر در شعر سيمين بهبهاني و غاده السمان

در تاريخ فرهنگ جهاني، هميشه ارتباط ژرفي ميان فلسفه و ادبيات وجود داشته است. بعدها نيز با ظهور مكتب‌هاي فلسفي چون نيهيليسم، ايده‌هاي فلسفي در ادبيات نقش اساسي و محوري ايفا كردند. نيهيليسم به ايدئولوژي گفته مي‌شود كه معمولاً با نفي مطلق همراه است؛ لذا در آن معناي زندگي، هستي و بودن از بين مي‌رود. اين مكتب فلسفي اواخر سدۀ هجدهم و اوايل سدۀ نوزدهم گسترش چشمگيري پيدا كرد و به علوم گوناگون راه يافت. ادبيات پليدشهري كه با ادبيات آرمان‌شهري در تضاد است، در حقيقت بازتاب زندگي فردي و جامعۀ ناخوشايند و شرايط نامطلوب سياسي، اجتماعي، فرهنگي خالقان اين آثار ادبي است؛ لذا تفكرات، جهان‌بيني و حتي دلزدگي‌هاي آنان را نيز دربرمي‌گيرد. پژوهش حاضر با روش توصيفي- تحليلي و براساس مكتب ادبيات تطبيقي آمريكا با هدف نشان دادن ارتباط مكتب فلسفي نيهيليسم با ادبيات پليدشهري، اشعار سيمين بهبهاني و غاده‌السمان را مورد بررسي قرار داده‌است. نتيجه نشان مي‌دهد؛ كه بهبهاني و السمان خلق پليدشهر را دست مايۀ مطلوبي براي بيان تفكرات نيهيليستي خويش قرار داده‌اند و ازآنجايي كه هر دو شاعر زن هستند، لذا معضلات و مشكلات زنان، آنان را بيشتر به سمت تفكرات نيهيليستي سوق داده و به دنبال آن به خلق پليدشهر روي ‌آورده‌اند؛ اما در اشعارالسمان بنابر تاريخچۀ زن عرب، انديشه‌هاي نيهيليستي و ترسيم پليدشهر نمود بيشتري پيدا مي‌كند. به طوركلي، هدف سيمين و غاده از ترسيم پليدشهر، رسيدن به شهري آرماني و ايده‌آل است.