طراحي چارچوب مفهومي مدرسه دوستدار كودك در ايران

هدف اين پژوهش طراحي چارچوب مفهومي مدرسه ابتدايي دوستدار كودك در ايران بود. پژوهش حاضر به روش پديدار شناسي انجام شد. در اين پژوهش ۱۶ نفر از معلمان داراي سابقه تدريس در دوره ابتدايي به عنوان مشاركت كننده انتخاب شدند. معيارهاي ورود به مطالعه شامل دارا بودن حداقل دو سال سابقه تدريس در دوره ابتدايي و داشتن حداقل يك مقاله، كتاب و يا طرح پژوهشي در زمينه مدرسه دوستدار كودك بود. براي انتخاب مشاركت كنندگان از روش نمونه گيري هدفمند و گلوله برفي بصورت تركيبي استفاده شد. فرايند جمع آوري داده ها تا اشباع نظري ادامه يافت. ابزار گردآوري داده ها، مصاحبه بدون ساختار بود. مصاحبه ها با استفاده از تماس تلفني و يا شبكه مجازي در فاصله زماني ارديبهشت تا مهرماه ســال ۱۴۰۰ صورت گرفت. تجزيه و تحليل داده ها با توجه به مراحل پيشنهادي گرينهايم و لاندمن صورت گرفت. يافته ها نشان داد كه چارچوب مفهومي مدرسه دوستدار كودك از 6 بعد( محيط سالم و بهداشتي، محيط شاد، محيط سبز، آموزش و پرورش فعال، امنيت و ايمني، فضاي فيزيكي كودك محور) و 17 ملاك تشكيل شده است كه بر مبناي اين ابعاد و ملاك ها 6 گزاره براي تبيين ويژگي هاي مدرسه دوستدار كودك تدوين شد.