بررسي تاثير عوامل رواني و فني پذيرش فناوري اطلاعات هوشمند بر تاب‌آوري ديجيتال بخش سلامت ايران

مقدمه: در راستاي اهميت تاب‌آوري ديجيتال بخش سلامت، به‌ويژه در دوره هاي پاندمي و فشار مضاعف كاري و رواني بر كاركنان اين سازمان ها، هدف از اين تحقيق«بررسي تاثيرعوامل رواني و فني پذيرش فناوري اطلاعات هوشمند بر تاب‌آوري ديجيتال بخش سلامت ايران» است. روش كار: اين تحقيق از حيث هدف، كاربردي از نوع پژوهش هاي توصيفي-پيمايشي است. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه با 28 سوال از نمونه آماري 200 نفره از كاركنان دانشگاه علوم پزشكي البرز با روش نمونه گيري ساده تصادفي بوده است. پرسشنامه تاب‌آوري ديجيتال برگرفته از گارسيا پرز و همكاران (2022) است. قابل ذكر است كه براي آزمون فرضيات از مدل‌يابي معادلات ساختاري به كمك نرم‌افزار پي ال اس بهره برده شده است. يافته ‌ها: بارهاي عاملي براي رفتار نوآوري فردي كاركنان بهداشتي و درماني بر تاب آوري ديجيتال به ميزان 0/211، خودكارآمدي كاركنان به ميزان 0/367، مزاياي درك شده سيستم به ميزان 0/302، سطح دانش حرفه‌اي كاركنان به ميزان 0/369 و سطح محافظه‌كاري كاركنان بهداشتي و درماني به ميزان 0/329 بر تاب‌آوري ديجيتال آنان تاثير مثبت دارد، اما انگيزه‌هاي استفاده از سيستم‌هاي اطلاعاتي، پيچيدگي سيستم و دانش استفاده از فناوري بر تاب‌آوري ديجيتال در بخش سلامت تاثير ندارد. نتيجه گيري:بهبود رويه‌هاي شناسايي و جذب استعداد‌ها و همچنين بالا بردن سطح دانش حرفه‌اي كاركنان با برگزاري دوره‌ها و كارگاه‌هاي آموزشي حين خدمت با تمركز بر دانش تخصصي، در كنار اشاعه فرهنگ نوآوري و خودكارآمدي در بخش سلامت مي‌تواند تاب‌آوري ديجيتال را تحت تاثير قرار دهد و الزامي است مدّنظر مديران مربوطه باشد