دانش باروري و عوامل مرتبط آن در زنان مراجعه‌كننده به مراكز بهداشتي شهر زرين‌شهر در سال 1401

مقدمه: افزايش دانش باروري مي تواند به كاهش بارداري هاي ناخواسته، سقط عمدي جنين و در نهايت ارتقاي سلامت مادران بينجامد. هدف اين مطالعه بررسي دانش باروري و تعيين كننده هاي آن در بين زنان متأهل واقع در سنين فرزندآوري بود. روش كار: اين مطالعه كمي با روش پيمايش انجام شد. براي اين منظور تعداد 400 نفر از زنان مراجعه كننده به مراكز بهداشتي شهر زرين شهر در استان اصفهان در سال 1401 پيمايش شدند. داده ها با ابزار پرسشنامه گردآوري شد. پرسشنامه شامل دو بخش و در مجموع 19 سؤال بود. يافته ها: ميانگين سني زنان برابر با 34/07 سال بود. 44/5 درصد از زنان داراي تحصيلات دانشگاهي بودند. اكثريت زنان متولد شهر (79/3 درصد)، و غيرشاغل (72/0 درصد) بودند. اكثريت نمونه خود را متعلق به طبقه متوسط (42/5 درصد) مي دانستند. ميانگين نمره دانش باروري زنان برابر با 37/9 (18/3=SD) بود. افزايش تعداد سال هاي تحصيل زوجين با افزايش دانش باروري به طور معني داري (P 0.01) همبسته بود. دانش باروري در بين زنان شاغل به طور معني داري (P 0.05) بيشتر از زنان غيرشاغل بود. تحليل رگرسيوني نشان داد كه افزايش تحصيلات زنان، افزايش معني دار ( B=2.06, p-value=0.000) دانش باروري را در پي خواهد داشت. نتيجه گيري: افزايش دانش باروري زنان به معناي ارتقاء سطح سلامت مادران است. افزايش سطح سواد زنان، به خصوص زنان با تحصيلات پايين تر، در برنامه هاي ذي ربط مورد توجه قرار گيرد. همچنين آموزش دانش باروري به زناني كه در آستانه سن فرزندآوري قرار دارند بايد در سياست هاي جمعيتي لحاظ شود.