مقايسه سلولهاي فيبروبلاست مشتق شده از جنين جوجه و بلدرچين بر اساس توانايي تكثير و بقا

سلول‌هاي بنيادي ماكيان مدل‌هاي درون آزمايشگاهي فوق العاده اي در آموزش‌هاي تكويني و دارويي محسوب مي‌شوند. اين سلول‌ها داراي ظرفيت‌هاي بالايي در خودنوزايي و تمايز بوده و مي‌توانند به‌ عنوان فناوري ارزشمندي در صنعت طيور مورد توجه قرار گيرند. هدف از اين پژوهش استحصال، كشت و مقايسه سلول‌هاي فيبروبلاست جنين جوجه و بلدرچين با درنظر گرفتن زمان دوبرابر شدن تعداد سلولي (PDT) و ميزان بقاي سلولي در طول دوره‌هاي مختلف پاساژ بود. در اين پژوهش تجربي، سلول‌هاي فيبروبلاست با روش هضم آنزيمي از تخم‌هاي لقاح يافته جدا و در محيط كشت DMEM محتوي 10درصد سرم FBS براي پاساژهاي مختلف كشت شدند. زمان دو برابر شدن تعداد سلول‌ها و بقاي سلولي با استفاده از رنگ‌آميزي تريپان بلو و تستMTT بررسي گرديد. داده‌ها نشان داد كه هر دو نوع سلول در محيط كشت DMEM محتوي 10درصد سرم FBS و در دماي 38 درجه داراي حداكثر تكثير بودند. براساس نتايج ما PDT براي هر دونوع سلول حدود 2±16 ساعت در طول پاساژهاي اول تا سوم محاسبه گرديد، اما در طي پاساژهاي چهارم تا ششم PDT براي سلول‌هاي فيبروبلاست جوجه به 2±28 ساعت و براي سلول‌هاي فيبروبلاست بلدرچين 2±36 ساعت محاسبه گرديد (p 0.05)؛ همچنين نتايج تست بقاي سلولي مطابق با نتايج PDTبود. اين پژوهش توانايي خودنوزايي و بقاي سلول‌هاي فيبروبلاست بلدرچين به‌عنوان منبعي جديد از سلول‌هاي بنيادي ماكيان را توصيف مي‌كند و استفاده ازين سلول‌ها در كاربردهاي فناوردي در آينده را پيشنهاد مي‌كند.