تعيين مش بهينه جهت ساخت جاذب آكوستيكي از ساقه ني Arundo donax

مقدمه: اندازه ذرات عامل مهمي در كارايي جاذب‌هاي صدا مي‌باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر اندازه ذرات (مش) بر ضريب جذب صوتي جاذب‌هاي ساخته شده از ني Arundo Donax و تعيين مش بهينه براي جذب صدا بوده است. روش كار: ساقه ني پس از خردكردن در مش‌هاي 10، ۱۶، 20، ۳۰ و 40 با سود 5 درصد شستشو داده شد. براي ساخت نمونه‌ها با قطرهاي 3 و 10 سانتي‌متري از PVA 10 درصد به‌عنوان. به عنوان چسب و براي تعيين ضريب جذب از لوله امپدانس دوكاناله طبق استاندارد ISO ۱۰۵۳۴-۲  استفاده شد. ۲۲ نمونه از مش 16 و 20 براي دستيابي به مش بهينه بر اساس روش RSM ساخته شد و شاخص SAA  (ميانگين جذب صوتي) براي مقايسه نمونه‌ها و تعيين مش بهينه محاسبه گرديد. يافته ها: بيشترين ضريب جذب صدا مربوط به مش 16 و 20 در فركانس 2500 هرتز  به ترتيب 0.94 و 0.98. تأثير افزايش ضخامت و دانسيته بر ضريب جذب  به وضوح مشهود است. نتايج نشان‌دهنده تأثير افزايش ضخامت و چگالي بر ضريب جذب در مش 20 است به ‌گونه ‌اي كه با افزايش دانسيته از 150 به 250 كيلوگرم بر مترمكعب  و ضخامت از 10 به 30 ميلي‌متر، ضريب جذب از 21/. به 51/. در مش ۱۶ و از ۱۹/. به ۵۷/. در مش ۲۰  افزايش‌يافته است. نمونه بهينه شده مش 20 با ضخامت 30ميلي‌متر و چگالي 250 كيلوگرم بر مترمكعب، بيشترين ميانگين جذب را داشته است (۵۷/.=SAA). فاصله زياد بخش‌هاي واقعي و مجازي امپدانس، راكتيو بودن نمونه را نشان مي‌دهد. در مش 16 اين فاصله بيشتر است، در نتيجه مش 16 راكتيويته بيشتر و به‌تبع آن جذب كمتري دارد. نتيجه‌گيري: نقش مش ذرات به‌عنوان يكي از پارامترهاي مهم و تأثيرگذار بر ضريب جذب مطرح مي‌باشد كه در اين مطالعه مورد بررسي قرارگرفته است.