پايش دماي سطح زمين با تكيه بر محصولات سنجنده موديس و تكنيك‌هاي سنجش از دوري (مطالعۀ موردي: دشت كاشان)

برآورد دماي سطح زمين براي طيف وسيعي از مطالعات كاربرد دارد. لذا پژوهش حاضر در نظر دارد؛ دماي سطح زمين دشت كاشان را با تكيه بر تصاوير ماهواره‌اي موديس و پارامترهاي فيزيكي حاصل از آن‌ها طي سال‌هاي 2020- 2000 مورد بررسي قرار دهد. بدين‌ترتيب فرآورده‌هاي دماي سطح زمين(LST) با شناسۀ MOD11A1، شاخص تفاضل نرمال‌شدۀ پوشش گياهي (NDVI) با شناسۀ MOD13Q1، توليد خالص اوليه (NPP)با شناسۀ MOD17A2H و آلبيدو (Albedo) با شناسۀ MOD43A1 با قدرت تفكيك مكاني 500 متر در بازۀ زماني 8 روزه طي سال‌هاي -2020 2000 از پايگاه دادۀ ناسا استخراج شد. در ادامه نيز همبستگي پارامترهاي فيزيكي با استفاده از ضريب همبستگي اسپيرمن بررسي گرديد. نتايج نشان داد بين شاخص تفاضل نرمال‌شدۀ پوشش گياهي و دماي سطح زمين، توليد خالص اوليه و دماي سطح زمين و آلبيدو و دماي سطح زمين ارتباط معنادار در سطح يك درصد وجود دارد. به‌گونه‌اي كه همبستگي ميان پوشش گياهي و دما، توليد خالص اوليه و دما و آلبيدو و دما معكوس و به‌ترتيب برابر با 0.80- ، 0.84- و 0.85- است. به‌طور كلي تغييرات پوشش زمين بالاخص پوشش گياهي تأثير بسزايي بر دماي سطح زمين دارد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه بخش وسيعي از افزايش دما در محدودۀ شرق و شمال شرق منطقۀ مورد مطالعه در اراضي باير و نيز درياچۀ نمك رخنمون داشته است كه با گذشت ساليان متمادي افزايش دما قايل تأمل است. نتايج اين پژوهش مي‌تواند جهت كاربرد در بخش كشاورزي، منابع طبيعي و نيز محيط‌زيست دشت كاشان به‌منظور شناخت جزاير حرارتي و تصميم‌گيري درخصوص بهبود شرايط پوشش‌گياهي مورد توجه قرار گيرد.