تأثير توافق عادي‌سازي بر مجموعه امنيتي خليج‌فارس

منطقه خليج‌فارس به واسطه جايگاه ژئوپليتيك و دارا بودن ذخاير غني انرژي، يكي از مهم‌ترين مناطق جهان محسوب مي‌شود. تحولات و پويايي‌هاي اين منطقه مهم و حياتي تحت تأثير عوامل مختلف قرار دارد و از زواياي گوناگون مي‌توان آن را تحليل كرد و توضيح داد. يكي از مهم‌ترين مباحث در حوزه خليج‌فارس مقوله امنيت است كه پژوهش‌هاي بسياري را به خود اختصاص داده است. اين پژوهش در نظر دارد با استفاده از نظريه مجموعه امنيت منطقه‌اي به تأثير توافق عادي‌سازي بر الگوهاي دوستي و خصومت در منطقه خليج‌فارس بپردازد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهند توافق عادي‌سازي از طريق ايجاد دو بلوك متخاصم و رقيب و همچنين تراكم بيشتر عوامل بحران‌ساز و تنش‌زا مي‌تواند موجب بي‌ثباتي بيشتر در مجموعه امنيتي خليج‌فارس شود و الگوي روابط خصمانه را در اين منطقه تشديد كند. علاوه بر اين، اين توافق مي‌تواند ساير عوامل مانند اختلافات سرزميني يا مقوله انرژي را نيز امنيتي كرده و بر عوامل بحران‌زا در اين مجموعه امنيت منطقه‌اي بيفزايد. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي و تحليلي و روش گردآوري داده‌ها نيز اسنادي و كتابخانه‌اي است.