شناسايي و تبيين عوامل مرتبط با نگرش دانشجويان دانشگاه اصفهان به ازدواج (مطالعه اي با رويكرد تركيبي)

مطالعه حاضر با هدف تبيين عوامل مرتبط با نگرش دانشجويان دانشگاه اصفهان به پديده ازدواج، در چارچوب رويكرد تركيبي و با استفاده از استراتژي اكتشافي– متوالي به انجام رسيده است. روش مورداستفاده در مرحله كيفي پژوهش نظريه زمينه ايي و در مرحله كمي پيمايش بوده است. مشاركت‍كنندگان پژوهش در مرحله كيفي 30 نفر از دانشجويان دانشگاه‍هاي اصفهان، صنعتي اصفهان و علوم پزشكي اصفهان و در مرحله كمّي 400 نفر از دانشجويان دانشگاه‍هاي اصفهان بودند. تكنيك گردآوري داده‍ها در دو مرحله كيفي و كمي پژوهش به ترتيب مصاحبه عميق نيمه‍ساختاريافته و پرسشنامه بود. يافته هاي پژوهش در مرحله كيفي نشان دهنده اين است كه عوامل مرتبط با نگرش دانشجويان در قالب چند مقوله اصلي شامل موانع مفصل ‍بندي ‍شده، تصويرسازي ازدواج، خودارزيابي ذهني، ترس نهادينه ‍شده، فضاي دانشگاهي و پيامدپنداري ازدواج صورت بندي شده ‍اند. نتايج پژوهش نشان داد عوامل مرتبط با نگرش دانشجويان به ازدواج درمجموع در حد متوسط به بالا توان تبيين واريانس اين متغير را دارند. ضرايب تأثير نيز نشان‍دهنده اثر مستقيم و معنادار متغيرهاي تصويرسازي ازدواج، خودارزيابي ذهني، فضاي دانشگاهي و پيامدپنداري بر نگرش دانشجويان به ازدواج بوده است و نتايج كمّي پژوهش تا حد زيادي نتايج كيفي را تأييد مي‍كنند.