بررسي نقش نظام رفتاري در اجتماع‌پذيري پارك‌هاي شهري؛ پژوهش موردي پارك آزادي شيراز

هدف از مطالعه حاضر، بررسي نقش نظام رفتاري در اجتماع‌پذيري پارك‌هاي شهري در پارك آزادي شيراز است. شيوه پژوهش تركيبي شامل روش‌هاي توصيفي، تحليلي با بهره‌گيري از روان‌شناسي محيط، مطالعات كتابخانه‌اي، مشاهده و برداشت ميداني است. گردآوري اطلاعات از طريق پرسشنامه و استدلال منطقي صورت گرفته است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه اجتماع‌پذيري و چندعملكردي‌بودن و گستردگي قابليت‌ها مي‌تواند نشان از غني بودن فضا باشد؛ به‌گونه‌اي كه فضا با وجود ﻣﻮﺍﻧﻊ و چالش‌هاي موجود، درمجموع كاركرد قابل‌قبولي را از خود نشان داده و درگذر زمان مي‌تواند عملكردها و نقش‌هاي جديد و متناسب با تغييرات اجتماعي را بپذيرد. همچنين يافته‌ها نشان مي‌دهد كه فعاليت‌هاي اختياري و اجتماعي بيش‌تر از فعاليت‌هاي اجباري سبب ارتقاي اجتماع‌پذيري فضا مي‌شوند و در نهايت ﺑﻪ ترسيم مدل الگوي فعاليتي مي‌پردازد كه بيش‌ترين تأثيرگذاري را بر اجتماع‌پذيري دارد.