نقش طراحي الگوي برنامه درسي آموزش سواد رسانه اي در ارتقاي مهارت‌هاي ارتباطي دانشجويان دوره كارشناسي

هدف از پژوهش حاضر، تحليل نقش طراحي الگوي برنامه درسي آموزش سواد رسانه‌اي در ارتقاي مهارت‌هاي ارتباطي دانشجويان دوره كارشناسي بوده است. در اين پژوهش كه با رويكرد آميخته (كيفي ـ كمي) انجام گرفته، در بخش كيفي، از روش دلفي و در بخش كمي، از روش پيمايشي استفاده شده است، ابزار گردآوري اطلاعات نيز در بخش كيفي، مصاحبه و در بخش كمي، پرسشنامه بوده است. جامعه پژوهش را در بخش كيفي، اعضاي هيئت علمي متخصص درحوزه برنامه‌ريزي درسي تعليم‌و‌تربيت و روان‌شناسي، همچنين اسناد مكتوب لاتين مرتبط با سواد رسانه‌اي و در بخش كمي، اعضاي هيئت‌ علمي و حق‌التدريس در رشته‌هاي روان‌شناسي و علوم‌تربيتي دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش‌عالي استان گلستان را تشكيل داده‌اند. فرايند نمونه‌گيري در بخش كيفي، به‌صورت هدفمند تا اشباع داده‌ها ادامه يافته؛ كه بر اين اساس، 17 مصاحبه نيمه‌ساختار يافته انجام گرفته است و در بخش كيفي، با روش نمونه‌گيري در دسترس تعداد 322 نفر انتخاب شده‌اند. براي تحليل داده‌ها در بخش كيفي، از تحليل محتواي قراردادي و روش دلفي و در بخش كمي، از روش مدل معادلات ساختاري استفاده و از تحليل يافته‌ها 30 مفهوم، 7 زير مقوله و 3 مقوله اصلي به‌دست آمده است. بر اساس نتايج، نقش آموزش سواد رسانه‌اي در ارتقاي مهارت‌هاي ارتباطي دانشجويان، موارد زير را شامل مي‌شود: بهبود مهارت‌هاي ذهني و دانش، مديريت رسانه و اطلاعات و تربيت شهروند مطلوب.