تعيين روابط علي ساختاري مهارتهاي حل مسئله، راهبردهاي مقابله‌اي و خلق‌وخو با تابآوري با ميانجيگري آشفتگي روانشناختي در پرستاران

مقدمه: رشد تاب آوري به واسطه حل مسئله، راهبردهاي مقابله‌اي و خلق‌وخو انجام مي‍شود و درخصوص تعيين نقش روابط علي ساختاري مهارت‍هاي حل مسئله، راهبردهاي مقابله‌اي و خلق‌وخو با تاب آوري با ميانجي‍گري آشفتگي روانشناختي مطالعه ‍اي در بين پرستاران صورت نگرفته است. اين پژوهش با هدف تعيين روابط علي ساختاري مهارت‍هاي حل مسئله، راهبردهاي مقابله‌اي و خلق‌وخو با تاب آوري با ميانجي‍گري آشفتگي روانشناختي در پرستاران انجام شد.روش كار: اين پژوهش توصيفي - همبستگي (معادلات ساختاري) بود و جامعه آماري آن دربرگيرنده كليه پرستاران شهر تبريز در سال 1400-1399 بود كه تعداد 500 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه ‍اي انتخاب شدند. اطلاعات  با استفاده از  پرسشنامه ‍هاي حل مسئله هپنر و كراسكوف (PSQ)، راهبردهاي مقابله‌اي لازاروس و فولكمن (CSQ)، خلق و خو بأس و پلامين (EAS)، تاب‌آوري كانر - ديويدسون (CD-RISC) و آشفتگي روانشناختي كسلر و همكاران (PDQ) گردآوري شد. داده‌ها با استفاده از روش تحليل معادلات ساختاري در نرم‌افزارهاي SPSS.23 و Smart Pls3 تحليل شدند.يافته‍ ها: بين مهارت‍هاي حل مسئله (β=0.174, p=0.001) و راهبردهاي مقابله‌اي (β=0.188, p=0.002) با تاب‌آوري رابطه علّي مستقيم وجود داشت؛ درحالي كه بين خلق‌وخو با تاب‌آوري رابطه علّي مستقيم وجود نداشت (p=0.459). همچنين، بين راهبردهاي مقابله‌اي (β=0.143, p=0.001) و خلق‌وخو (β=0.259, p=0.002) با تاب‌آوري با ميانجي‍گري آشفتگي روانشناختي رابطه علّي غيرمستقيم وجود داشت؛ اما بين مهارت‍هاي حل مسئله (β= -0.003, p=0.947) با تاب‌آوري با ميانجي‍گري آشفتگي روانشناختي رابطه علّي غيرمستقيم وجود نداشت. نتيجه گيري: با توجه به اينكه رابطه راهبردهاي مقابله‌اي و خلق‌وخو با تاب‌آوري را آشفتگي روانشناختي ميانجي‍گري مي‍كند؛ به نظر مي‍رسد نتايج اين پژوهش در طراحي مداخلاتي با هدف ارتقاي تاب‍آوري پرستاران با درنظرگرفتن نقش متغيرهاي مورد بحث كمك‍ كننده باشد. ​​​​​​​