شناسايي و رتبه‌بندي آسيب‌هاي ساختاري در مؤسسات آموزش عالي غيرانتفاعي مازندران

هدف: هدف پژوهش حاضر شناسايي و رتبه بندي آسيب‌هاي ساختار مؤسسات آموزش عالي غيرانتفاعي غيردولتي استان مازندران بود. روش شناسي: در اين پژوهش از روش آميخته استفاده شد، در مرحله كيفي، داده ها با مصاحبه با مطلعين كليدي جمع‌آوري شدند. با استفاده از اين نتايج پرسشنامه محقق ساخته تهيه گرديد. در مرحله كمي، روش كلي تحقيق، توصيفي و از نوع پيمايشي بود. روايي صوري و روايي محتوي پرسشنامه با بهره گيري از صاحب‌نظران و نخبگان تائيد گرديد. پايايي آن هم با محاسبه ضريب پايايي به روش كرونباخ 898/0 به دست آمد. پرسشنامه در ميان جامعه آماري كه هيئت‌مديره اتحاديه مركزي غيرانتفاعي كشور و دست اندركاران غيرانتفاعي مازندران بودند توزيع گرديد و 100 پرسشنامه جمع آوري شد. در نهايت با استفاده از آمار توصيفي، استنباطي و نرم افزار SPSS داده ها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: با استفاده از تحليل عاملي اكتشافي 46 آسيب در سه بعد رسميت، تمركز و پيچيدگي شناسايي گرديد. براي رتبه بندي آسيب ها از آزمون رتبه بندي فريدمن استفاده شد. مشخص گرديد كه مؤلفه محجور بودن مؤسسات آموزش عالي غيرانتفاعي در ساختار وزارت علوم در رتبه اول و مؤلفه ضعف وجود دفتر مركزي غيرانتفاعي غيردولتي در جهت حمايت از مؤسسات در رتبه آخر قرار دارد. بحث و نتيجه گيري: با توجه به تعداد دانشجويان مؤسسات آموزش عالي غيرانتفاعي و كمك مؤثر اين مؤسسات به آموزش عالي كشور بايد توجه بيشتري به اين بخش از آموزش عالي خصوصي صورت گيرد. نه آنكه اين مؤسسات در ساختار وزارت علوم از نظر محجوريت رتبه نخست را كسب نمايند. درعين‌حال پيشنهاد مي‌شود با تغيير نگاه نسبت به آموزش عالي خصوصي از دستاوردهاي اين پژوهش كه در همين راستا است استفاده گردد