بررسي تاثير رهبري دانش محور بر توسعه منابع انساني با نقش ميانجي رفتارهاي كاري نوآورانه (مورد مطالعه: سازمان هاي دانش بنيان فعال در پارك علم فناوري لرستان)

پژوهش حاضر به بررسي تاثير رهبري دانش محور بر توسعه منابع انساني با نقش ميانجي رفتارهاي كاري نوآورانه مي‌پردازد. اين پژوهش در زمره پژوهش‌هاي كمي و همچنين از حيث فلسفه تحقيق داراي رويكرد قياسي است. جامعه آماري اين پژوهش 120 نفر از كارشناسان سازمان‌هاي دانش بنيان فعال در پارك علم فناوري لرستان هستند كه با استفاده از جدول مورگان 92 نفر به روش تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات در اين پژوهش پرسشنامه استاندارد ويتالا (2004)، شاي و همكاران (2004) و جانسن (200) است كه روايي و پايايي آن با استفاده از روش اعتبار محتوا و آلفاي كرونباخ تاييد شده است. در اين پژوهش براي بررسي و آزمون فرضيه‌ها، رويكرد مدل سازي معادلات ساختاري و نرم افزار spss و pls به كار رفت. يافته‌ها نشان داد كه در سطح اطمينان0/95 رهبري دانش محور تاثير مثبت و معنادار بر توسعه منابع انساني دارد. همچنين رهبري دانش محور تاثير مثبت و معنادار بر رفتارهاي كاري نوآورانه دارد. نتايج پژوهش مبين آن است كه رفتارهاي كاري نوآورانه نقش ميانجي در تاثير رهبري دانش محور بر توسعه منابع انساني دارد