مدلسازي توسعه ظرفيت جذب دانش در شتاب‌دهنده‌هاي استارتاپ با رويكرد ساختاري-تفسيري

موفقيت شتاب‌دهنده‌ها مستلزم رشد و بهبود مستمر ظرفيت جذب دانش از منابع درون و برون‌سازماني است. در همين راستا پژوهش حاضر با هدف مدلسازي توسعه ظرفيت جذب دانش در شتاب‌دهنده‌هاي استارتاپ انجام گرفت. اين پژوهش براساس هدف يك مطالعه كاربردي-توسعه‌اي است و براساس روش گردآوري داده‌ها يك مطالعه غيرآزمايشي (توصيفي) از نوع پيمايش مقطعي مي‌باشد. همچنين در اين مطالعه از روش پژوهش آميخته (كيفي-كمي) استفاده شد. ابزار گردآوري داده‌ها در بخش كيفي، مصاحبه نيمه‌ساختاريافته‌ و در بخش كمي پرسشنامه ISM بود. براي اعتبارسنجي بخش كيفي از ضريب هولستي استفاده شد. جامعه مورد مطالعه اين پژوهش، شامل مديران شتاب‌دهنده‌هاي استارتاپ است كه با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و با 15 مصاحبه به اشباع نظري دست پيدا شد. براي تحليل داده‌ها در بخش كيفي از روش تحليل كيفي مضمون و نرم‌افزار Nvivo استفاده شد. سپس با استفاده از روش مدلسازي ساختاري-تفسيري به ارائه مدل پژوهش پرداخته شد. . در آخر با استفاده از تحليل MICMACنوع متغيرها با توجه به اثرگذاري و تاثير پذيري بر ساير متغيرها مشخص شده است، يافته‌هاي پژوهشي نشان داد توانمندي منابع انساني تاثيرگذارترين مولفه ‌مي‌بشاد و در سطح 4 قرار گرفته است در نتيجه براي هرگونه برنامه و اقدام براي ارتقاي ظرفيت جذب دانش در شتاب‌دهنده‌ها بايد به نقش كليدي و پايه‌اي اين عامل توجه شود. اين مولفه‌ در ارتقاي طرفيت جذب دانش در شتاب دهنده ها داراي قدرت نفوذ بالا و وابستگي پاييني مي‌باشد و جزء اولويت هاي اقدام در توسعه جذب دانش در شتاب دهنده هاي استارتاپ مي‌باشد.