بررسي اثربخشي بسته آموزشي تاب‌آوري مبتني بر بازي بر خودكنترلي كودكان تحت سرپرستي سازمان بهزيستي

مقدمه: مطالعات نشان مي‌‌‌دهد كه كودكان بي‌سرپرست و بد‌سرپرست بيشتر در معرض آسيب‌ها و مشكلات روان‌شناختي قرار دارند و همين مساله، ضرورت پرداختن به اين حوزه را بيشتر روشن مي‌سازد. هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي بسته آموزشي تاب‌آوري مبتني بر بازي بر خودكنترلي كودكان تحت سرپرستي سازمان بهزيستي بود.  روش: پژوهش حاضر از نوع شبه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه‌آماري شامل كودكان پنج تا هفت سال تحت سرپرستي بهزيستي استان تهران بودند. ابتدا پنج مركز به شيوه هدفمند انتخاب و سپس سي نفر از كودكان داراي ملاك‌هاي پژوهش با گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند، در هر گروه پانزده نفر. ابزار استفاده شده در اين پژوهش شامل پرسشنامه خودكنترلي كندال ويلكاكس، پرسشنامه تاب‌آوري كودك و نوجوان انگار و ليبنبرگ و بسته آموزش تاب‌آوري مبتني بر بازي بود. بعد از اجراي پيش‌آزمون براي هر دو گروه، بسته آموزشي تاب‌آوري براي گروه آزمايش طي چهارده جلسه اجرا و مجددا پس‌آزمون براي هر دو گروه آزمايش و كنترل انجام شد. به‌‍‌‌منظور تحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي نظير تحليل كوواريانس چند‌متغييري و تك‌متغييري با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS26 انجام شد.  نتايج: نتايج تحليل كوواريانس چند‌متغييري نشان داد كه در تمامي مولفه‌هاي خودكنترلي از جمله خودكنترلي، تكانشگري و خودكنترلي- تكانشگري؛ و خودكنترلي كلي، تغييرات نمرات گروه آزمايش معنادار 0/05 P بود.  بحث و نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر، بيانگر اين است كه بسته آموزش تاب‌آوري مبتني بر بازي بر افزايش خودكنترلي كودكان تحت سرپرستي بهزيستي موثر بوده است. بنابراين، با توجه به نتايج پژوهش حاضر پيشنهاد مي‌شود بسته آموزشي تاب‌آوري به‌عنوان يكي از مداخلات مفيد در جهت افزايش خودكنترلي كودكان تحت سرپرستي بهزيستي مدنظر قرار گيرد.