برآورد سرعت آستانه فرسايش بادي با استفاده از تونل باد همراه با الگوريتم‌هاي يادگيري ماشين

فرسايش بادي يك عامل تخريب زمين در سراسر جهان به‌ويژه در مناطق خشك و نيمه خشك ايران است. اين پديده تحت تأثير ويژگي‌هاي خاكي زيادي قرار دارد. هدف اصلي مطالعه حاضر برآورد سرعت آستانه فرسايش بادي با استفاده از ويژگي‌هاي قابل اندازه‌گيري زوديافت خاك همراه با روش‌هاي داده كاوي بود. براي اين منظور، سرعت آستانه فرسايش بادي در 100 منطقه در استان فارس با استفاده از تونل باد قابل حمل اندازه‌گيري شد. سرعت آستانه فرسايش بادي توسط الگوريتم رگرسيون بردار پشتيبان با استفاده از ويژگي‌هاي قابل اندازه‌گيري زوديافت پيش‌بيني شد. در همين راستا، به منظور دستيابي به مجموعه ويژگي‌هاي مؤثر در برآورد سرعت آستانه فرسايش بادي، از الگوريتم ژنتيك استفاده شد. نتايج نشان داد كه ويژگي‌هاي رطوبت خاك (0.77 =r )، توزيع اندازه ذرات خاك از جمله ميانگين وزني قطر خاكدانه‌ها (0.87 = r) و جزء فرسايش‌پذير خاك (0.81- =r )، مقاومت فروروي (0.75 = r) و ماده آلي (0.33 =r ) همبستگي زياد و معني‌داري با سرعت آستانه فرسايش بادي داشتند و همچنين در تعيين سرعت آستانه فرسايش بادي در منطقه نقش كليدي دارند. با توجه به معيارهاي ارزيابي، مدل تلفيقي رگرسيون بردار پشتيبان به همراه الگوريتم ژنتيك بهترين عملكرد و دقيق‌ترين برآورد را براي سرعت آستانه فرسايش بادي داشته است (0.53 = RMSE و 0.92 = R2) و مي‌تواند يك روش اميدوار‌كننده براي برآورد سرعت آستانه فرسايش بادي باشد.