تاثير رژيم رطوبتي بر سميت كادميوم در اسفناج و كاهو

امروزه با افزايش فعاليت‌هاي صنعتي و كشاورزي و به دنبال آن افزايش آلاينده‌ها، آلودگي خاك و آب به مشكل زيست محيطي مبدل شده است. افزايش آلاينده‌ها در خاك در شرايط اقليم خشك و تنش‌هاي خشكي اثرات سوء بر شاخصه‌هاي زيستي دارد. در اين پژوهش اثر توأم كادميوم در شش سطح (0، 5 ،10 ،20 ،40 و80 ميلي‌گرم در كيلوگرم خاك) به صورت سولفات كادميوم و سه دورآبياري (2، 4 و 7 روزه) بصورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح پايه كاملا تصادفي با 3 تكرار روي اسفناج ((Spinosa oleracea رقمViroflay  و كاهو (Lactuca sativa) در خاك آهكي با بافت رسي سيلتي انجام گرفت. نتايج نشان داد افزايش غلظت كادميوم در خاك موجب كاهش معني‌دار وزن خشك برگ و ساقه كاهو و اسفناج شد. درصد كاهش ميانگين وزن خشك نسبت به شاهد در بالاترين سطح كادميوم، در برگ و ساقه كاهو 63 و 46 درصد و در برگ و ساقه اسفناج 54 و 38 درصد مشاهده گرديد. افزايش دور آبياري وزن خشك هر دو گياه را به طور معني‌داري نسبت به شاهد كاهش داد. درصد كاهش وزن خشك در دور آبياري 4 و 7 روزه نسبت به 2 روزه در برگ و ساقه كاهو 23 و 41، 31 و 63 درصد و در اسفناج 19 و 39، 24 و 49 درصد بود. افزايش سطوح كادميوم غلظت اين عنصر را در ساقه و برگ گياهان افزايش داد و با افزايش دور آبياري غلظت و جذب كادميوم در برگ و ساقه اسفناج و كاهو كاهش يافت. نتايج اين تحقيق نشان‌دهنده اين مطلب بود كه گياه اسفناج داراي قدرت جذب و انتقال بيشتر فلز كادميوم نسبت به كاهو بود. براساس شاخص حساسيت به تنش، تنش رطوبتي باعث كاهش تحمل به كادميوم گرديده است و كاهش وزن خشك در سطوح مختلف كادميوم نشان داد كه تحمل ساقه دو گياه به كادميوم بيشتر از برگ است.