اثرات اجراي اقدامات سازه اي و تغذيه مصنوعي بر نوسانات تراز آب زيرزميني دشت فامنين

افزايش بيش از حد برداشت از منابع آب‌هاي زيرزميني دشت فامنين باعث افت شديد تراز آب و ايجاد فروچاله هايي در اين دشت شده است. يكي از روشهاي مديريت منابع آب زيرزميني، تجزيه و تحليل رفتار آبخوان ها تحت اجراي سناريوهاي مختلف بهره برداري با استفاده از مدلهاي رياضي است. هدف از اين تحقيق بررسي اثرات اجراي اقدامات سازه اي مانند بندهاي خاكي و حوضچه هاي تغذيه مصنوعي بر ترميم تراز آب زيرزميني دشت فامنين در استان همدان و ارايه راهكارهاي مديريتي براي بهره برداري بهتر با استفاده از مدل عددي GMS مي باشد كه در سال 1401 به انجام رسيده است. ابتدا مدل در حالت غيرماندگار واسنجي و صحت سنجي شد. همچنين آناليز حساسيت پارامترهايي تاثيرگذار در مدل انجام شد. با فرض ادامه وضع موجود، شبيه سازي عملكرد سيستم از مهر 1402 تا شهريور 1417 به مدت 15 سال انجام شد. پس از آن در سناريوي دوم (اجراي اقدامات سازه اي) براي 15 سال آينده تراز آب زيرزميني در دشت با فرض بهره برداري از سازه هاي ذخيره و يا حوضچه هاي تغذيه مصنوعيپيش بيني شد. نتايج نشان داد افت تراز آب زيرزميني در شرايط ادامه وضع موجود 11.6 متر مي‌باشد. با انجام اقدامات سازه اي و بهره برداري از آن  در طول 15 سال مقدار افت به 11.2 متر خواهد رسيد. لذا ميزان افت حدود 0.4 متر تعديل خواهد يافت.