بررسي ادراك دانشجويان سطح متوسط زبان فارسي به‌عنوان زبان خارجي در مورد تأثير محيط تلفيقي آموزش زبان بر يادگيري دستور و واژه‌هاي زبان فارسي

مبناي اين پژوهش، بررسي تأثير يادگيري تركيبي يا تلفيقي بر ميزان يادگيري دستور زبان و واژگان فارسي‌آموزان سطح متوسط است. هدف از يادگيري تلفيقي يا همان بهره‌گيري از مواد آزمايشي گوناگون، در‌هم‌آميختن مناسب مواد آموزشي معمولي و سنتي كلاس‌هاي حضوري با فناوري نوين است. جامعۀ آماري اين پژوهش زبان‌آموزان خارجي حاضر در ايران بود كه به يادگيري زبان فارسي مشغول‌اند. شركت‌كنندگان در اين پژوهش 60 زبان‌آموز خارجي سطح متوسط بودند كه در مؤسسه‌هاي ايراني واقع در شهر تهران زبان فارسي مي‌خواندند. آنها به‌صورت تصادفي به دو گروه سي نفري، شامل گروه گواه (گروه از راه دور) و گروه آزمايش (گروه تلفيقي)  تقسيم شدند. نمونه‌گيري به‌صورت غيرتصادفي انجام گرفت. در اين پژوهش، از طرحي نيمه‌آزمايشي پيروي شده و همسان‌سازي شركت‌كنندگان آن به‌لحاظ مهارت زباني، دستور زبان و دانش زباني پيش از بررسي انجام شد. بعد از اجراي روند، پس‌آزمون دستور زبان و واژگان به شركت‌كنندگان داده شد. يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه محيط يادگيري تلفيقي تأثير چشمگيري بر گسترش دانش دستوري و لغوي زبان‌آموزان دارد. نتايج تحليل واريانس چندمتغيره نشان داد كه زبان‌آموزان گروه تلفيقي، نسبت به گروه از راه دور در آزمون‌هاي دانش واژگان و دستور زبان به‌مراتب عملكرد بهتري داشتند. تحليل پاسخ‌هاي شركت‌كنندگان به پرسشنامۀ رويكرد نشان داد كه بيشتر آنها نسبت به آموزش تلفيقي ديدگاه مثبتي دارند و ديدگاه شركت‌كنندگان گروه آموزش تلفيقي مثبت‌تر است. نتايج اين پژوهش  مي‌تواند براي محققان، معلمان و زبان‌شناسان مفيد باشد.