تدوين الگوي مفهومي ازدواج پايدار رضايتمند در زوجين متقاضي فرزند خواندگي : يك مطالعه كيفي

هدف: هدف از پژوهش حاضر تدوين الگوي مفهومي ازدواج پايدار رضايتمند در زوجين متقاضي فرزند خواندگي بود. روش پژوهش: اين پژوهش با شيوه كيفي و با استفاده از روش نظريه داده بنياد انجام شد. با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند، مشاركت كنندگان با توجه به معيارهاي ورود به پژوهش انتخاب شدند و تا رسيدن به اشباع نظري در نهايت 18زوج داراي ازدواج رضايتمند و پايدار مورد مصاحبه نيمه ساختار يافته قرارگرفتند و داده ها با استفاده از روش استراوس وكوربين تحليل شدند. يافته ها: ماحصل مرحله ي كدگذاري باز، رسيدن به 112كد اوليه، 23 مقوله فرعي و 9 مقوله اصلي و يك مقوله ي مركزي بود. مقوله ي مركزي در اين پژوهش پذيرش ناباروري: پويشي براي تجربه ي عشق اصيل و متعهدانه در ازدواج است و مقوله هاي سيستم زوجي كارآمد، تلاش آگاهانه جهت رشد و تعالي ازدواج و مراقبت از آن جزء شرايط علي و مقوله هاي ارتباط سازنده ي زوج با خانواده هاي اصلي و اجتماع، حمايت‌گري راهبردي اطرافيان شرايط مداخله گر و مقوله ساختار شخصيتي و تربيتي زوجين شرايط زمينه ايي و زوجين از راهبردهاي سازنده براي حل تعارض هاي زوجي و خانوادگي و رويارويي مذهبي به عنوان راهبردهاي سازنده استفاده كردند و پيامد نهايي رضايت از زندگي، پذيرش همراه با شفقت و تعهد نسبت به همسر بود. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش، رسيدن به پذيرش ناباروري و تجربه ي عشق اصيل و متعهدانه در ازدواج زوجين نابارور كه پيامد اصلي آن رضايتمندي است اتفاقي نيست با انتخاب و اقدام سازنده و فعالانه ميسر بوده و فرايندي است فردي خانوادگي و تعاملي كه زوجين با تلاش آگاهانه جهت رشدو تعالي ازدواج و مراقبت از آن، همراهي، اتحاد زوجي و كسب مهارتهاي زوجي و راهبرد هاي كارآمد در راستاي سلامت و شادكامي اقدام كرده و در نهايت رضايت و پايداري در ازدوا ج را كسب مي نمايند