بررسي اثربخشي آموزش ذهن آگاهي بر رفتارهاي پرخطر، اهمال‌كاري و ترس از موفقيت در نوجوان

هدف: هدف از انجام اين پژوهش بررسي تاثير مداخلات ذهن آگاهي بر رفتارهاي پرخطر و اهمال‌كاري و ترس از موفقيت دانش آموزان بود. روش پژوهش: روش انجام اين پژوهش از نوع نيمه تجربي پيش‌آزمون و پس‌آزمون و پيگيري با گروه گواه مي باشد. جامعه آماري را دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر جغتاي در سال تحصيلي 1400 1399 تشكيل مي دهند. نمونه مورد مطالعه 30 نفر بود كه از بين دانش آموزان 30 نفر به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب‌شده و سپس به‌صورت تصادفي 15 نفر در گروه آزمايش و 15 نفر در گروه گواه جاي گرفتند. سپس پرسشنامه‌هاي اهمال‌كاري تحصيلي سولومون و راث بلوم (1984)، ترس از موفقيت زاكرمن و آليسون (۱۹۷۹) و پرسش‌نامه رفتارهاي پرخطر محمدخاني (1395) در اختيار نمونه آماري قرار گرفت و بعد از برگزاري جلسات آموزش ذهن آگاهي سگال و همكاران (2002) براي گروه‌هاي آزمايش، پس‌آزمون انجام گرفت. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با بكارگيري آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و نرم‌افزار spss استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه آموزش ذهن آگاهي بر رفتارهاي پرخطر (78.35=F، 0.001 p)، اهمال‌كاري (F=19.65, p 0.001) و ترس از موفقيت (F=21.23, p 0.001) در دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم موثر بود. نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق حاكي از آن است كه آموزش ذهن آگاهي بر رفتارهاي پرخطر و اهمال‌كاري و ترس از موفقيت در بين دانش آموزان اثربخشي معناداري دارد و مي‌تواند در جهت بهبود مشكلات دانش‌آموران موثر باشد.