مطالعه كيفي شناسايي مولفه هاي پيشگيرانه از فروپاشي خانواده

هدف: هدف از پژوهش حاضر، تدوين الگوي پيش گيري از فروپاشي خانواده مبتني بر دانش و تجربه برخي از متخصصين امر و زوجين متقاضي طلاق مي باشد. روش: روش انجام آن از نوع كيفي با تكنيك گراندد تئوري بوده است. يافته ها: نتايج بر اساس سه مرحله كدگذاري با بيش از 205 گزاره معنادار، 404 مفاهيم متناظر و 35 مقولۀ فرعي و 12 مقوله اصلي و يك مقوله هسته به دست آمد. نتيجه گيري: 12 مقوله به دست آمده شامل؛ تاكيد بر آموزش مداوم، تقويت اقتصادي، حمايت قانوني از زندگي سالم، مهارت‌پروري و مهارت‌افزايي، بازتوليد اخلاقي مداوم، مصون‌سازي فرهنگي، سبك زندگي سالم، انتخاب عقلاني، تقويت پيوندهاي دروني اعضا، اعتمادسازي دوجانبه، خانواده‌گرايي و مداخله موثر است كه با انتزاع بيشتر اين مقولات در مرحلۀ كدگذاري گزينشي، يك مقوله هسته به نام «پيشگيري از فروپاشي خانواده به علت اعتمادسازي دوجانبه و بازتوليد اخلاقي مداوم در بستر تقويت اقتصادي و مداخله موثر فرهنگ و عقلانيت با راهبردهاي آموزشي و مهارتي توام با حمايت قانوني از زندگي سالم به پيامدهاي تقويت پيوندهاي دروني، سبك زندگي سالم و خانواده‌گرايي منجر مي‌شود»، به دست آمد كه مي‌تواند همه مباحث مشاركت كنندگان را تحت پوشش قرار دهد.