تحليلي بر پراكنش فضايي مدارس در محلات منطقه 2 شهرداري اردبيل

توزيع فضايي متوزارن و متناسب امكانات و خدمات آموزشي در برنامه‌ريزي شهري اهميت زيادي دارد. زيرا تنها در صورت وجود تعادل در توزيع خدمات و كاربري‌ها، اين امكان براي اقشار مختلف فراهم مي‌گردد كه از آنها بهره مطلوب ببرند. هدف اين تحقيق، تحليلي بر پراكنش فضايي مدارس در محلات منطقه 2 شهرداري اردبيل است.روش تحقيق، توصيفي- تحليلي مبتني بر داده‌ها و اطلاعات مستخرج از مركز آمار ايران و شهرداري اردبيل مي‌باشد. در تحليل الگوي توزيع فضايي از تكنيك‌هاي، ميانگين مركزي و منحني انحراف استاندارد، شاخص نزديك‌ترين همسايگي، تحليل لكه‌هاي داغ، شاخص موران جهاني و تحليل تراكم كرنل براي تجزيه و تحليل چگونگي الگوي توزيع فضايي كاربري آموزشي( مدارس)، پليگون‌هاي تيسن براي مطلوبيت شعاع عملكردي اين خدمات در سيستم اطلاعات جغرافيايي به كار گرفته شدند.يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهند كه الگوي پراكنش مدارس در منطقه 2 شهر اردبيل به صورت خوشه‌اي توزيع يافته است. ارزيابي تاثيرگذاري الگوي توزيع فضايي اين خدمات بر ميزان شعاع عملكردي بيانگر نامطلوبي محلات پيراموني در منطقه 2 شهر اردبيل از كاربري آموزشي( مدارس) است. كه نشان دهنده توزيع نامناسب مدارس و تجمع آن‌ها در مركز منطقه و عدم توجه به نياز شهروندان در راستاي توزيع مدارس را مي‌باشد. در مجموع نتايج تحقيق حاكي از نابرابري‌هاي اجتماعي و نبود عدالت فضايي در توزيع خدمات آموزشي( مدارس در مقاطع مختلف) در سطح محلات منطقه 2 شهر اردبيل مي باشد.پژوهش حاضر براي اولين بار در محدوده مورد مطالعه انجام شده است و ميزان نابرابري در توزيع فضايي مدارس دربين محلات منطقه را نشان مي‌دهد.