واكاوي وضعيت سكونتگاه‏ هاي غيررسمي شمال كلانشهر تبريز (مطالعه موردي: محله احمدآباد)

مطالعه و بررسي وضعيت موجود سكونتگاه‏ هاي غيررسمي به عنوان يكي از مهم ‏ترين ابزارها در راستاي تسهيل مشكلات آنان و رهيافتي جهت برون ‏‏رفت از مسائل و مشكلات آتي ساكنين اين سكونتگاه ها قلمداد مي‏ شود. هدف پژوهش توصيفي - تحليلي حاضر، واكاوي وضعيت سكونتگاه‏‏ هاي غيررسمي شمال كلانشهر تبريز با مطالعه موردي محله احمدآباد مي‏‏ باشد. داده‏‏ هاي پژوهش با بهره‏‏ گيري از مطالعات اسنادي، بررسي ميداني، اطلاعات برگرفته شده از مركز آمار ايران و بلوك ‏‏هاي آماري كلانشهر تبريز در سال 1395 گردآوري شده است. موارد مورد بررسي در اين پژوهش 14 مورد از جمله تعداد طبقات، متوسط مساحت بناها، وضعيت شيب و نقاط ارتفاعي، نسبت جنسي، ميزان اشتغال و بيكاري، كيفيت ابنيه، وضعيت سواد، بعد خانوار، كاربري‏‏ هاي مهم شهري، وضعيت شبكه ‏‏هاي معابر، نوع اسكلت ابنيه، نوع مصالح، متوسط عمر بناها و در نهايت ساختار سني ساكنين محله احمدآباد تبريز مي ‏‏باشد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه بيش از سه چهارم بافت غالب محله احمدآباد تبريز، ريزدانه مي ‏باشد و به لحاظ قدمت بناها، بيش از 40% بناها داراي قدمتي بيش از 30 سال هستند. بيش از 64% از كاربري ‏ها، متعلق به كاربري مسكوني است. سهم جمعيت فعال در محله احمدآباد بيشتر از (74.02%) ساير گروه‏ هاي سني است. معابر در اين محله داراي عرض كم، كيفيت نامناسب كف‏ سازي و گره ‏هاي ترافيكي زيادي مي‏ باشد. بيش از 90% مصالح بناهاي مسكوني از مصالح كم ‏دوام و يا بي‏ دوامي همچون آجر و چوب ساخته شده‏ اند. به طور كلي مي‏ توان گفت وضعيت سكونتگاه‏‏ هاي غيررسمي در محله احمدآباد تبريز، در سطح نازلي قرار دارد.