تحليل و مدلسازي جاذبه‌هاي شهرك صنعتي اردبيل- فاز2 براي مكان‌گزيني واحدهاي صنعتي با استفاده از روش TOPSIS

امروزه در اكثر كشورهاي جهان، صنايع كوچك و متوسط از جنبه‌هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي، توليد صنعتي و ارائه خدمات در حال نقش آفريني هستند. در كشور ما با وجودي كه بيش از 90 درصد واحدهاي توليدي در گروه صنايع كوچك و متوسط قرار مي‌گيرند، بدليل نداشتن استراتژي توسعه مبتني بر ساختارهاي موجود صنعتي و رها كردن واحدهاي كوچك توليدي به حال خود، اين بنگاه‌ها نتوانسته‌اند سهم قابل توجهي در توليد ناخالص ملي و ايجاد ارزش افزوده داشته باشند. در اين رابطه ايجاد و تجهيز شهركهاي صنعتي مي‌تواند شرايط مناسب‌تري را براي مكان‌گزيني صنايع كوچك و متوسط، و مديريت متمركز اين صنايع فراهم كند. در مقاله حاضر جاذبه‌هاي شهرك صنعتي اردبيل فاز2 در مكان گزيني واحدهاي صنعتي مورد تحليل قرار گرفته است. اين تحقيق بر مبناي هدف از نوع كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي تحليلي است كه جاذبه‌هاي شهرك را در 20 معيار مورد بررسي قرار مي‌دهد. در حصول به سرجمع تناسب شهرك صنعتي اردبيل فاز2 در مكان‌گزيني واحدهاي صنعتي سعي شده است اطلاعات جمع آوري شده در چهارچوب تكنيك TOPSIS، بارگذاري شود. در برايند استفاده از تكنيك فوق ؛ امتياز 0.49 در رابطه با جاذبه‌هاي شهر به لحاظ سرجمع معيارهاي مورد بررسي بدست آمد . اين وضعيت مي‌تواندگوياي وجود پاشنه آشيلهاي متعدد در زمينه جذب واحدهاي صنعتي در اين شهرك باشد.