بازآفريني بافت‌هاي فرسوده حاشيه رودخانه شهري مطالعه موردي: بافت فرسوده حاشيه رودخانه آبشوران شهر كرمانشاه

عدم توجه به ملاحظات و نگرش‌هاي محيطي در برنامه‌ريزي شهري و ساده‌سازي الگوهاي طبيعي در بستر شهري ازجمله رودخانه‌ها، سبب تغيير فرايندهاي شكل‌دهنده آن‌ها و آسيب جدي به سامانه‌هاي طبيعي‌شان مي‌شود. برخي فضاهاي حاشيه رودخانه‌هاي درون‌شهري فضاهايي هستند كه معمولاً بافت فرسوده و قديم شهرها در كنار آن‌ها شكل‌گرفته است. اين‌گونه فضاها داراي ظرفيت‌هايي هستند كه مي‌توانند به يك منظر شهري زيبا و هويت‌مند تبديل گردند. شهر كرمانشاه ازجمله شهرهايي است كه از اين عناصر طبيعي بهره برده، اما مورد بي‌توجهي واقع‌شده‌اند، ازجمله اين رودخانه‌ها، رودخانه آبشوران است كه بي‌توجهي به آن باعث معضلات متعدد شده است. اين پژوهش به دنبال پاسخگويي به اين سؤال است كه براي بازآفريني بافت‌هاي فرسوده شهري حاشيه رودخانه‌هاي شهري بايد چه مواردي را مدنظر قرارداد. روش تحقيق، توصيفي – تحليلي بوده و روش گردآوري اطلاعات، روش‌هاي ميداني و مطالعه اسنادي (كتابخانه‌اي) مي‌باشد. براي تجزيه‌وتحليل اطلاعات نيز از روش تحليل عاملي در محيط نرم‌افزار SPSS استفاده‌شده است. در اين پژوهش شاخص‌هاي اصلي براي ابعاد عملكردي، هويتي- معنايي، اجتماعي – فرهنگي و ... احصا گرديد كه اين مؤلفه‌ها در قالب 4 عامل معنادار بارگذاري شده‌اند. نتايج نشان مي‌دهد، رتبه‌بندي محلات محدوده مطالعاتي، طبق امتيازات عاملي به‌دست‌آمده براي هركدام از آن‌ها، به ترتيب عبارت‌اند از باغ ني، فيض‌آباد، توپخانه و چال درويشان. يافته اصلي پژوهش اين است كه هيچ‌كدام از محلات محدوده مطالعاتي در وضعيت مطلوبي ازنظر مؤلفه‌هاي بازآفريني قرار ندارند و مي‌بايستي براي آن‌ها برنامه‌ريزي يكپارچه و جامعي صورت گيرد.