ارتباط فعاليت بدني و الگوي مصرف موادغذايي منتخب با شاخص‌هاي مورفولوژيك و عملكردي قلب افراد مبتلا به چاقي مرضي بعد از جراحي بارياتريك

هدف: از علل اصلي مرگ و مير ناشي از بيماري هاي قلبي-عروقي چاقي مي باشد. امروزه جراحي بارياتريك براي درمان چاقي بسيار متداول است. از اين رو مطالعه حاضر به بررسي ارتباط فعاليت بدني و الگوي مصرف مواد غذايي منتخب بر شاخص هاي مورفولوژيك و عملكردي قلب در زنان مبتلا به چاقي مرضي بعد از جراحي بارياتريك پرداخته است. روش شناسي: مطالعه حاضر از نوع نيمه تجربي بود؛ به طوري كه نمونه مورد مطالعه، 10 زن مبتلا به چاقي مرضي بودند؛ كه در سال 1400 قصد جراحي بارياتريك در بيمارستان حافظ و بيمارستان مادروكودك شيراز داشتند. اين افراد به صورت در دسترس و هدفمند وارد مطالعه شدند. بيماران با ميانگين±انحراف معيار سن (14.46±34.58 سال)، قد (9.876±165.42 سانتي متر)، وزن (پيش آزمون: 22.31±112.58 كيلوگرم و پس آزمون: 17.26±78.08 كيلوگرم) و شاخص توده بدني (پيش آزمون: 5.59±40.9 و پس آزمون: 5.44±28.47 كيلوگرم بر مترمربع) انتخاب شدند. قبل و 12 هفته بعد از جراحي بارياتريك، برخي از شاخص هاي مورفولوژيك و عملكردي قلب در اين افراد به وسيله اكوكارديوگرافي مورد بررسي قرار گرفت. برنامه فعاليت بدني براساس قوانين كالج پزشكي ورزشي آمريكا  (ACSM) و برنامه غذايي بر اساس درسنامه انجمن جراحي بارياتريك(ASMBS)  براي مدت 12 هفته توسط جراح در اختيار بيماران قرار گرفت. براي تعيين تفاوت ميان دو زمان پيش آزمون-پس آزمون از آزمون تي زوجي و براي تعيين ميزان همبستگي از آزمون همبستگي پيرسون و در بخش آمار ناپارامتريكاز آزمون ويلكاكسون و از آزمون همبستگي اسپيرمن استفاده شد. براي ارزيابي طبيعي بودن داده ها از آزمون شاپيروويلك استفاده گرديد و پس از بررسي نتايج آزمون مذكور، توزيع داده ها طبيعي نبودند. سطح معناداري 0.05 p در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميان فعاليت بدني و الگوي مصرف مواد غذايي منتخب با متغيرهاي ضخامت ديواره بين دو بطن (r=0.825, p 0.05)، ضخامت ديواره خلفي قلب (r=0.704, p 0.05)، ابعاد دهليز چپ قلب (r=0.707, p 0.05) و قطر دهانه آئورت قلب (r=0.701, p 0.05) همبستگي معنادار منفي با سطح فعاليت بدني به همراه رژيم غذايي ديده شد. هم چنين در ضخامت ديواره بين دو بطن، ضخامت ديواره خلفي قلب و اختلال عملكرد دياستوليك بطن چپ كاهش معنادار در پس آزمون نسبت به پيش آزمون وجود داشت و در بقيه متغيرهاي تحقيق تفاوت معنادار بين اين زمان ها مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: جراحي بارياتريك با اصلاح رژيم غذايي و فعاليت ورزشي منتخب مي تواند بر برخي از متغيرهاي مورفولوژيك و عملكردي قلب تأثير مثبت داشته و افراد را از خطرات قلبي-عروقي ناشي از چاقي مصون نگه ‌دارد.