بررسي و اريابي تأثير دبي ورودي بر رسوبات معلق در درياچه‌ها با استفاده از تصاوير ماهواره اي: مطالعه موردي

در اين پژوهش، تأثير دبي آب ورودي ماهانه بر غلظت رسوبات معلق در مخازن چاه نيمه استان سيستان و بلوچستان بررسي شده است. با استفاده از تصاوير ماهواره‌اي سنتينل-2، نقشه‌هاي پارامتر رسوبات معلق برآورد شده و با استفاده از الگوريتم‌هاي مبتني بر رگرسيون، مدلي براي تخمين غلظت رسوبات معلق توسعه داده شده است. نتايج نشان داد كه مقادير دبي آب ورودي و ميانگين غلظت رسوبات معلق در مخازن چاه نيمه با همبستگي بالايي در ارتباط هستند، به ويژه در چاه نيمه شماره يك كه منبع اصلي ورودي آب به چاه نيمه‌ها است. همچنين، نتايج نشان داد كه ضريب همبستگي ميان پارامترهاي ميانگين غلظت رسوبات معلق در چاه‌نيمه يك با دبي ورودي مخزن معادل 0.9 مي باشد. اين ميزان براي چاه نيمه هاي دو، سه و چهار معادل ،0/42 0/45 و 0/44 مي باشد. براساس همبستگي بالاي رسوبات معلق در مخازن چاه نيمه، مدل هاي مبتني بر رگرسيون توسعه داده شده‌اند كه با داشتن داده‌هاي دبي ورودي مخازن، ميانگين كلي از غلظت رسوبات معلق درياچه‌ها را به دست مي‌آورند. نتايج نشان داد كه مدل چاه نيمه يك با توجه به همبستگي بالاتري كه ميان پارامترها وجود داشت، عملكرد مناسب تري را به همراه داشت به نحوي كه مقدار ريشه ميانگين مربعات خطا در حالت بهنيه معادل 4.30 گرم بر مترمكعب و مقدار خطا ميانگين مطلق معادل 3.27بود. در كل، اين پژوهش با استفاده از نقشه هاي پهنه‌بندي پارامتر رسوبات معلق، بررسي همبستگي بين دبي ورودي و غلظت رسوبات معلق، و توسعه يك مدل مبتني بر رگرسيون، به بهبود مديريت منابع آبي و پهنه‌هاي آبي در منطقه كمك مي‌كند. ا