كربوكسي متيلاسيون صمغ كندرو بررسي گرانروي و شاخص‌هاي رنگ‌سنجي

ﮐﻨﺪر ﯾﮏ ﺻﻤﻎ رزﯾﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﺑﺮﺧﯽ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﺟﻨﺲ Boswellia ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽ آﯾﺪ. اﺳﺘﻔﺎده از ﮐﻨﺪر ﺟﻬﺖ ﻣﺼﺎرف ﻏﺬاﯾﯽ و داروﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﺶ از ﭘﻨﺞ ﻫﺰار ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺮدد وﻟﯽ ﺑﺎ وﺟﻮد اﻫﻤﯿﺖ و ﮐﺎرﺑﺮد آن ﻓﻘﻂ 35-27% از آن ﻣﺤﻠﻮل در آب ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺤﻠﻮل ﺑﻮدن ﺑﺨﺶ اﻋﻈﻢ ﺻﻤﻎ ﮐﻨﺪر، در ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش ﺳﻄﺢ ﭘﺎﺳﺦ، ﺗﺎﺛﯿﺮ اﺳﺘﻔﺎده از ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺨﺘﻠﻒ اﺻﻼح ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻏﻠﻈﺖ X1 NaOH ، دﻣﺎي واﮐﻨﺶ X2 ، ﻏﻠﻈﺖ ﻣﻨﻮﮐﻠﺮواﺳﺘﯿﮏ اﺳﯿﺪ1 X3 MCA ﺑﺮروي اﻓﺰاﯾﺶ درﺻﺪ ﺣﻼﻟﯿﺖ ﺻﻤﻎ ﮐﻨﺪر ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﺻﻞ از ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي اﺻﻼح ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺻﻤﻎ ﮐﻨﺪر ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﯿﺰان درﺻﺪ ﺣﻼﻟﯿﺖ ﺑﺮاﺑﺮ%85,49 ﺑﻮد. ﻟﺬا ﻏﻠﻈﺖ MCA NaOH ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺑﺮاﺑﺮ 0,048 ، 0,016 ﻣﻮل و دﻣﺎ 75 درﺟﻪ ﺳﻠﯿﺴﯿﻮس ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪ. در ﺿﻤﻦ، ﮔﺮاﻧﺮوي ذاﺗﯽ و وزن ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﯽ ﺻﻤﻎ ﺑﻮﻣﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺻﻤﻎ اﺻﻼح ﺷﺪه در ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺑﻮد. ﺑﯿﻦ وﯾﺴﮑﻮزﯾﺘﻪ ﻇﺎﻫﺮي ﺻﻤﻎ ﻃﺒﯿﻌﯽ 0/726 mPa.s ± 18/02 و اﺻﻼح ﺷﺪه mPa.s 0/681 ± 17/36 ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﯽ داري دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد 05.p 0 . ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﮐﯽ از اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻤﻎ ﺑﻮﻣﯽ و اﺻﻼح ﺷﺪه در ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻬﯿﻨﻪ رﻓﺘﺎر ﻧﺴﺒﯽ رﻗﯿﻖ ﺷﻮﻧﺪه ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﺷﯽ را ﻧﺸﺎن داده و رﻓﺘﺎر آﻧﻬﺎ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺳﻮدوﭘﻼﺳﺘﯿﮏ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. آزﻣﻮن رﻧﮓ ﺳﻨﺠﯽ ﺑﺎ ﻧﺮم اﻓﺰار image J حاكي از آن بود كه كربوكسي متيلاسيون صمغ كندر منجر به تغييرات معني داري P 0.05 در فاكتور اختلاف رنگي كل ΔE و مقادير شاخص روشنايي WI ، فاكتور روشني L*، فاكتور قرمزي- سبزي a* و فاكتور زردي- آبي b* شده است.