مدل مديريت منابع انساني پايدار ديجيتال مبتني بر قابليت‌هاي پويا

چالش‌هاي محيط زيستي و اجتماعي باعث شده است كه توجه بر توسعه پايدار بيشتر از پيش مورد توجه قرار گيرد. با توجه به اينكه انسان، هم هدف توسعه، و هم عامل توسعه است، لذا يكي از مهمترين عوامل تحقق پايداري، عامل انساني مي‌باشد. همچنين، سازمان‌ها با چالش جديد تحولات ديجيتالي روبرو شده‌اند، به همين دليل موضوع مديريت منابع انساني ديجيتال نيز مورد توجه قرار گرفته است. اينكه مدل مديريت منابع انساني چگونه باشد، كه هم به رعايت الزمات پايداري متعهد بوده و هم از تحولات ديجيتال بيشترين و بهترين بهره‌برداري مثبت را داشته باشد، موضوع اين پژوهش است. همچنين براي اينكه مديريت منابع انساني با توجه به دو چالش پايداري و تحول ديجيتال موفق عمل نمايد، نيازمند قابليت‌هاي پوياي جديد انساني پايدار/ ديجيتال، مي‌باشد. روش پژوهش از نوع آميخته مبتني بر 6 روش تحقيق شامل: فراتركيب ، تحليل تماتيك ، مدل ساختاري-تفسيري ، نگاشت رتبه‌اي خوشه‌اي ، ديمتل ، فرايند تحليل شبكه بوده و مدل نهايي شامل 3 رويكرد، 3 وجه و 9 بعد ارائه گرديده است.