اثر روش كشت و كمپوست بقاياي نيشكر (Saccharum officinarum L.) بر عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت دانه‌اي (Zea mays L.) و برخي خصوصيات خاك

به‌منظور بررسي اثر روش كشت و ميزان كمپوست بقاياي نيشكر (Saccharum officinarum L) بر عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت دانه‌اي (Zea mays L.) هيبريد سينگل كراس 703 و برخي خصوصيات خاك، آزمايشي مزرعه‌اي به‌صورت كرت‌هاي خرد شده در قالب طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در تابستان 1397 در منطقه ميان آب شوشتر اجرا شد. عوامل آزمايشي شامل چهار روش كشت (يك رديف در نوك پشته، داغ آب، كف جوي و مسطح) در كرت‌هاي اصلي و چهار مقدار كمپوست بقاياي نيشكر (صفر، 10، 20 و 30 تن در هكتار) در كرت‌هاي فرعي بودند. تجزيه واريانس نشان داد كه اثر روش كشت، سطوح كمپوست بقاياي نيشكر و اثر متقابل آن‌ها بر صفات تعداد رديف در بلال، تعداد دانه در رديف، وزن هزار دانه، عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك و شاخص برداشت، درصد نيتروژن خاك و درصد ماده آلي خاك معني‌دار بود. مقايسه ميانگين نشان داد كه حداكثر مقدار اكثر صفات گياهي فوق در روش كشت كف جوي و مصرف 30 تن در هكتار كمپوست بقاياي نيشكر و كمترين ميزان آن‌ها در روش كشت نوك پشته و عدم مصرف كمپوست بقاياي نيشكر حاصل شد. به‌طوري‌كه مقايسه ميانگين صفت عملكرد دانه تحت اثر متقابل روش كشت و كمپوست بقاياي نيشكر نشان داد كه بيشترين عملكرد دانه (6497 كيلوگرم در هكتار) در روش كشت كف جوي و مصرف 30 تن در هكتار كمپوست بقاياي نيشكر و كمترين عملكرد دانه (3870 كيلوگرم در هكتار) در روش كشت نوك پشته و عدم مصرف كمپوست بقاياي نيشكر حاصل شد.