اثرات آنتي‌اكسيداني و ضد‌التهابي پس‌شرطي‌سازي ايسكمي بر ضايعات ناشي از ايسكمي- پرفيوژن مجدد كبد موش صحرايي

زمينه مطالعه: آسيب ناشي از ايسكمي _ پرفيوژن مجدد باعث تغييرات عمده در عملكرد اعضا‌ي بدن از جمله كبد ‌مي‌شود. مطالعات نشان داده كه پس‌شرطي‌سازي ايسكمي يك عضو، قادر به حفاظت آن در برابر آسيب‌هاي ناشي از ايسكمي _ پرفيوژن مجدد است.هدف: بررسي اثرات آنتي‌اكسيداني و ضد‌التهابي پس‌شرطي‌سازي ايسكمي بر ضايعات ناشي از ايسكمي _ پرفيوژن مجدد كبد موش صحرايي كه از طريق 4 سيكل 30 ثانيه‌اي متناوب ايسكمي و پرفيوژن مجدد، قبل از خونرساني مجدد طولاني مدت، انجام شد.روش‎كار: پانزده سر موش صحرايي به طور تصادفي به سه گروه تقسيم شدند كه شامل: 1) گروه كنترل جراحي، 2) گروه Ischemia Reperfusion (IR) كه كبد آن‌ها در معرض يك ساعت ايسكمي و 24 ساعت پرفيوژن مجدد قرار داشت و 3) گروه Ischemic post conditioning (IR+IPO) كه همانند گروه دوم تحت عمل قرار گرفتند، با اين تفاوت كه قبل از پرفيوژن طولاني با القاء 4 دوره‌ 30 ثانيه‌اي متناوب از ايسكمي و پرفيوژن مجدد، در معرض پس‌شرطي‌سازي قرار گرفتند. تغييرات ايجاد شده ناشي از با ايسكمي- پرفيوژن مجدد و اثرات آنتي‌اكسيداني و ضد‌التهابي پس‌شرطي‌سازي ايسكمي، با اندازه‌گيري سطح سرمي اينترلوكين- 6، مالون دي‌آلدهيد (MDA) و ظرفيت تام آنتي‌اكسيداني (TAC)، مورد ارزيابي قرار گرفتند.نتايج: پس‌شرطي‌سازي ايسكمي سبب تقويت اثرات آنتي‌اكسيداني و كاهش التهاب ناشي از ايسكمي _ پرفيوژن مجدد در كبد شد. به‌طوري كه سطح سرمي اينترلوكين _ 6 ( از126.4 ± 394.4 به 29.07 ± 124.4 پيكوگرم در ميلي‌ليتر) و مالون دي‌آلدهيد بافتي (از 76.53± 431.4 به 25.77 ± 207.2 نانومول در گرم) را در مقايسه با گروه تحت ايسكمي _ پرفيوژن مجدد كاهش داده و تقريباً به سطح گروه كنترل جراحي برگرداند (0.001P ). همچنين سطح ظرفيت تام آنتي‌اكسيداني كبد را به طور معني‌داري از 1.87 ± 11.58 ميلي‌مول در ميلي‌گرم (در گروه ايسكمي _ پرفيوژن مجدد) به 2.51±17.53 ميلي‌مول در ميلي‌گرم (در گروه پس‌شرطي‌سازي ايسكمي) بهبود بخشيد (0.01P ).نتيجه گيري نهايي: مطالعه حاضر نشان داد كه اثر محافظتي پس‌شرطي‌سازي در برابر آسيب ناشي از ايسكمي _ پرفيوژن مجدد، ممكن است به دليل كاهش التهاب و استرس اكسيداتيو باشد.