ارزيابي تأثير شاخص‌هاي انرژي و امتياز بدني بر شاخص‌هاي التهابي دوره انتقالي ميش

زمينه مطالعه: وضعيت بدني و ارتباط آن با شاخص‌هاي التهابي در دوره‌ انتقالي ميش مي‌تواند به ‌عنوان كليد راهنما در پيشگيري از وقوع عوارض متابوليكي در اين دوره مورد استفاده قرار گيرد.هدف: تعيين شاخص‌هاي التهابي و ارتباط آن با امتياز وضعيت بدني Body condition score (BCS) و شاخص‌هاي انرژي در ميش‌هاي دوره انتقال بود.روش‎كار: مطالعه حاضر بر روي 45 رأس ميش نژاد ماكويي 5-3 ساله با دامنه زايش بين 2 تا 4 شكم زايش در 3 گروه براساس وضعيت امتياز بدني شامل؛ 1) گروه لاغر: 75/2 BCS، 2) گروه متوسط 25/3 BCS 75/2 و 3) گروه چاق 25/3 نتايج: ميانگين غلظت گلوكز در بين گروه‌هاي مورد مطالعه معني‌دار نبود (05/0 P). غلظت اسيدهاي چرب ‌غيراستريفيه (NEFA) و بتاهيدروكسي‌بوتيرات (BHB) به‌طور معني‌داري در گروه‌هاي با وضعيت بدني پايين و بالا بيشتر از گروه متوسط بود. غلظت فيبرينوژن، اسيدسياليك و سرولوپلاسمين خون در سه هفته اول قبل از زايش افزايش و متعاقباً پس از زايمان كاهش نشان داد. اين شاخص‌ها در گروه‌هاي چاق و لاغر در مقايسه با گروه متوسط افزايش معني‌داري را در طول مطالعه نشان دادند. همبستگي مثبت معني‌داري بين BHB و NEFA با سرولوپلاسمين و اسيدسياليك در هر سه دوره قبل، حين و بعد از زايمان مشاهده شد. همچنين رابطه منفي معني‌داري بين وضعيت بدني ميش‌هاي آبستن و شيروار با اسيدسياليك مشاهده گرديد.نتيجه­گيري نهايي: دام‌هاي با نمره بدني متوسط (75/2 BCS 25/3) وضعيت انرژي بهتري داشته، تحرك چربي‌ها در اين دام‌ها پايين بوده و روند التهاب در دوره انتقال در اين دسته از حيوانات كمتر مي‌باشد. همچنين BCS پايين ممكن است يك عامل خطر براي بروز التهاب در ميش‌هاي دوره انتقالي باشد، كه احتمالاً به دليل افزايش تقاضاي متابوليك و كاهش عملكرد سيستم ايمني ميش‌ها مي‌باشد.